Ocena brak

Naczynia mięśni

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Tętnice i żyły. Mięśnie poprzecznie prążkowane, jako narządy bardzo czynne, są silnie unaczynione. Ilość krwi dochodząca do mięśnia jest tym większa, im intensywniej mięsień pracuje; mięsień pracujący jest więc lepiej ukrwiony od mięśnia w stanie spoczynku. Intensywne czerwone zabarwienie zdrowego mięśnia zależy nie tylko od barwnika zawartego w jego włóknach, hemoglobiny mięśnia, ale również od stopnia jego ukrwienia. Zwykle do mięśnia wstępuje kilka gałązek tętniczych i każdej z nich towarzyszą zwykle dwie żyły. Tętnice wstępujące w obręb mięśnia rozgałęziają się w omię-snej na cieńsze, następnie zaś na delikatne sieci. Z tych ostatnich wychodzą drobne tęt-niczki, przebiegające przeważnie prostopadle do kierunku włókien; są one tętniczkami końcowymi, gdyż nie mają większych zespoleń między sobą. Liczne małe tętniczki odchodzące od nich biegną w obrębie śródmięsnej w kierunku włókien mięśniowych; każdemu z nich towarzyszy szereg naczyń włosowatych. Oplatają one włókna mięśniowe tworząc sieci włosowate o charakterystycznych, wydłużonych, czworokątnych oczkach, ułożonych wzdłuż włókien. W mięśniu znajdującym się w spoczynku większość naczyń włosowatych jest zamknięta; otwierają się one wtedy, gdy mięsień jest czynny.

Sieć naczyń włosowatych przechodzi w żyły, które przebiegają obok tętnic. Żyły mięśni, nawet bardzo drobne, wyposażone są w zastawki.

Ścięgna mięśni w przeciwieństwie do brzuśca są bardzo słabo unaczynione, szczególnie w głębi.

Naczynia chłonne mięśni biegną obok naczyń krwionośnych. Stwierdzone one zostały zarówno w brzuścu, jak i w ścięgnie, gdzie biegną w warstwach powierzchownych i głębokich.

Podobne prace

Do góry