Ocena brak

NACZYNIA I NERWY ŻOŁĄDKA

Autor /amanda1 Dodano /10.01.2012

Tętnice pochodzą z wszystkich trzech gałęzi t. trzewnej; biegną one wzdłuż krzywizn żołądka wytwarzając dwa wieńce naczyniowe. Wzdłuż krzywizny mniejszej, zespalając się z sobą, biegną: i) t. żołądkowa prawa (od t. wątrobnej, będącej gałęzią t. trzewnej) i 2) t. żołądkowa lewa (z t. trzewnej). Wzdłuż krzywizny większej położone są: 3) t. żołądkowo-sieciowa prawa (gałąź t. żołądkowo-dwunastniczej z t. wątrobnej) i 4) t. żołądkowo-sieciowa lewa (z t. śledzionowej, gałęzi t. trzewnej). Ta ostatnia dochodzi do żołądka w więzadle żołądkowo-śledzionowym, następnie zaś biegnie między obu blaszkami przedniej ściany sieci większej, tak samo jak t. żo-łądkowo-sieciowa prawa, z którą się zespala. W zależności od stanu wypełnienia żołądka odległość, jaka oddziela tętnice od krzywizn, jest zmienna. Tętnice żołądkowe są tylko nieznacznie oddalone od krzywizny mniejszej lub nawet przylegają do niej; lętnice żołądkowo-sieciowe biegną w odległości 1 —2 cm od krzywizny większej w związku zwiększą zmiennością jej kształtu. Dno żołądka zaopatrują 5) tt. żołądkowe krótkie (z t. śledzionowej); w zmiennej liczbie odchodzą one od końcowego odcinka t. śledzionowej i biegną w więzadle przeponowo-żołądkowym powyżej t. żołądkowo-sieciowej lewej. Wszystkie gałązki tętnicze leżą wpierw w tkance podsurowiczej żołądka; przebijają one następnie podłużną warstwą mięśniową i między nią a warstwą okrężną wytwarzają sieć tętniczą o obszernych oczkach. Druga, drobniejsza sieć tętnicza położona jest w tkance podśluzowej, skąd liczne drobniutkie gałązki dążą do błony śluzowej właściwej i splotami włosowatymi oplatają gruczoły sięgając aż do nabłonka.

Dobre odżywianie błony śluzowej żołądka i jej gruczołów jest warunkiem prawidłowej czynności aparatu wydzielniczego; silne zmniejszenie dopływu krwi zmienia odporność nabłonka na działanie trawienne treści żołądkowej. Czy gęstość sieci tętniczej krzywizny mniejszej i tylnej ściany żołądka jest mniejsza niż reszty żołądka, nie jest stwierdzone z całą pewnością. Stosunki te zasługują na szczególną uwragę ze względu na częstsze występowanie wrzodów żołądka w opisanych miejscach.

Żyły rozpoczynają się naczyniami włosowatymi, które otaczają dołki żołądkowre i oplatają gruczoły. Większe żyły biegną razem z tętnicami. Uchodzą one jako: 1) ż. żo-łądkowo-sieciowa lewa i 2) żż. żołądkowe krótkie do ż. śledzionowej oraz jako 3) ż. żołądkowo-sieciowa prawa do ż. krezkowej górnej, które uchodzą następnie do żyły wrotnej; 4)ż. wieńcowa żołądka, która biegnie wspólnie z t. żołądkową lewą i 5) ż. odźwiernikową, która biegnie razem z t. żołądkową prawą, uchodzą bezpośrednio do ż. wrotnej. Żyła wieńcowa żołądka w okolicy wpustu zespala się z żyłami przełyku (które przez żż. nieparzyste uchodzą do ż. głównej górnej), dzięki czemu powstaje połączenie między układem ż. głównej górnej a ż. wrotną: w przypadkach chorobowych krew omija drogi przez wątrobę; żyły błony śluzowej przełyku są wtedy żylakowato powiększone, z łatwością krwawią i są widoczne przez wziernik przełykowy.

Naczynia chłonne rozpoczynają się tuż pod nabłonkiem błony śluzowrej i oplatają gruczoły; tworzą one tutaj dwie sieci: podnabłonkową i podgruczołową.

Podobne prace

Do góry