Ocena brak

Na czym polegał utylitaryzm dydaktyczny?

Autor /Tristian Dodano /20.12.2011

UTYLITARYZM DYD.

- Dewey, Kerschensteiner (ped. pracy)

PROCES KSZTAŁCENIA – CEL KSZTAŁCENIA

- działanie;

- powtarza się proces filogenezy w ontogenezie ucznia;

- użyczymy tego, co użyteczne ”Nie zabawy a rzeczywistość.” W. Okoń

Utylitaryzm dydaktyczny – tw. J. Dewey, G. Kerschensteiner. Kształcenie jest tu pojmowane jako ciągła rekonstrukcja doświadczenia, a proces kształcenia tożsamy jest z jego celem. Istotnym czynnikiem w zakresie korelacji określonych przedmiotów szkolnych jest indywidualna i społeczna aktywność ucznia. W skutek tego jedynym sposobem uświadomienia dzieciom i młodzieży społecznego dziedzictwa jest danie im możliwości wykonania tych samych, fundamentalnych typów zajęć, które uczyniły cywilizację tym czym ona jest (np. droga od pierwszych maszyn włókienniczych do współczesnych technologii włókiennictwa).

Przy doborze treści należy się więc koncentrować na zajęciach ekspresyjnych i konstrukcyjnych. Czynności te powinny umożliwić uczniowi uczenie się zgodne z idealnym programem, w którym nie ma żadnej kolejności i następstw przedmiotów. Jak z tego wynika rekonstrukcja społecznych doświadczeń ludzkości jest podstawowym kryterium doboru treści kształcenia. Zasady budowy programów wg tej teorii:

-   zasada problemowego podejścia do treści kształcenia eksponująca potrzebę grupowania tych treści w układy interdyscyplinarne a zarazem takie, których realizacja wymaga wysiłku zespołowego

-   zasada kształtowania umiejętności praktycznych w toku rozwiązywania określonych problemów

-   zasada łączenia pracy z zabawą wtedy, gdy są one funkcjonalnie związane z założonymi do osiągnięcia celami

-   zasada aktywizowania uczniów podkreślająca nieodzowność zdobywania wiadomości i umiejętności

-   zasada włączenia w nurt życia środowiska lokalnego (np. wycieczki do muzeów, zakładów pracy, obserwacja itp.)

Zgodnie z założeniami utylitaryzmu zapewniono uczniom maksymalną swobodę w doborze potrzeb uprzedmiotów nauczania i dostosowano pracę dydaktyczną i wychowawczą do indywidualnych cznia i nadano jak najbardziej naturalny charakter nauczania.

Do góry