Ocena brak

Na czym polega terapia jąkających się?

Autor /gorgiiiii Dodano /13.03.2013

Terapia to umiejętność rozwiązywania problemów pacjenta w celu osiągnięcia pozytywnej zmiany, czyli poprawy jego funkcjonowania.

Proces ten obejmuje 3 główne etapy: dostrzeżenie i sformułowanie problemu, postawienie hipotez diagnostycznych i terapeutycznych, weryfikacja tych hipotez zgodnie z planem terapii.

Problem jest funkcją przeszkody i cełu, co wyraża następujący wzór:

P - / (C + Pr)

gdzie: P - problem,

C - cel,

Pr przeszkoda.

Samo jąkanie nie jest problemem. Może (ale me musi!) być ono przeszkodą w osiągnięciu celów indywidualnych lub społecznych. Na przykład jąkanie utrudnia, a raczej wręcz uniemożliwia wykonywanie pracy spikera, ale nie stanowi przeszkody dla pisarza.

Terapia rozumiana jako sztuka rozwiązywania problemów osób jąkających się obejmuje:

-    trening płynności mówienia,

-    psychoterapię

Od dawna postulowano integrację tych podejść terapeutycznych.

Seeman uważa, żc celem terapii jąkających się jest zmienienie ich osobowości i poprawa płynności mówienia, a to wymaga zastosowania metody kompleksowej, składającej się z psychoterapii, terapii logopedycznej i leczenia farmakologicznego

Hesse zadał pytanie, jak najlepiej połączyć psychoterapię z treningiem płynności mówienia, gdyż oba te sposoby postępowania z osobami jąkającymi się są absolutnie konieczne i nie warto zastanawiać się, który z nich jest ważniejszy.

Schilling zauważył, że psychoterapia i terapia logopedyczna częściej są stosowane oddzielnie, a rzadko razem. Psychotcrapeula bardziej jest zainteresowany osobowością jąkającego się, logopeda zaś bardziej jesl skoncentrowany na nicplynności mówienia. Do rzeczywistej współpracy między nimi dochodzi bardzo rzadko, co obniża efekt terapii.

Adamczyk zaleca łączenie treningu płynności mówienia i psychoterapii w metodzie Echu. Ale postulat len jest rzadko realizowany w praktyce, gdzie dominują ćwiczenia logopedyczne.

Bochniarz twierdzi, żc psychoterapeuci mają duże trudności w terapii osób jąkających się i skarżą się na małą jej efektywność; z kolei logopedzi mają duże opory przed stosowaniem elementów psychoterapii w leczeniu jąkających się.

Podobne prace

Do góry