Ocena brak

Na czym polega próba pogodzenia teologii i filozofii według Anzelma z Aosty

Autor /Nikos Dodano /05.07.2011

Anzelm z Canterbury, inaczej Anzelm z Aosty (1033-1109), święty, teolog i filozof, z pochodzenia Włoch, benedyktyn. Był doktorem Kościoła, twórcą zasady "wiara szukająca rozumienia". Uważany jest za ojca scholastyki. Sformułował tzw. dowód ontologiczny na istnienie Boga.

W przedmowie do „Monologion” Anzelm przedstawia metodę swojej pracy naukowej, którą zasugerowali mu jego bracia zakonni, oczekujący od niego nowego ujęcia problemów teologicznych, „aby nic nie było potwierdzone autorytetem Pisma [Świętego], lecz aby wnioski poszczególnych analiz były wyprowadzane za pomocą argumentów zrozumiałych dla wszystkich, tak aby konieczność rozumowania była od razu uchwytna; aby wykład całości był jasny i prosty, ażeby wyraźnie ujawniła się jasność prawdy. Chcieli również, by nie pominął odpowiedzi na obiekcje, które mogą się pojawić, nawet gdyby były najprostsze i wyraźnie głupie”.

W ten sposób Anzelm ujmuje to, co potem będzie stanowić istotę metody scholastycznej. Kluczowe pojęcia metody anzelmiańskiej to: wiara poszukująca zrozumienia; właściwy porządek; nie powołując się na Chrystusa; jedynie za pomocą rozumu; zrozumienie wiary; coś, nad co nie można pomyśleć nic większego. Przyświeca też Anzelmowi cel podobny do boecjańskiego: próbować drogą rozumową - dojść do wyjaśnienia prawdziwości tego, co przyjął uprzednio za prawdę jako wierzący.

Do góry