Ocena brak

MYŚLIWCE

Autor /jajo Dodano /27.02.2011

Jedno- lub dwusilnikowe samoloty przeznaczone do ochrony obiek­tów militarnych i cywilnych przed samolotami nieprzyjaciela oraz do atakowania jego wojsk, osłony własnych wypraw bombowych przed atakami myśliwców nieprzy­jaciela, przeszły duże przeobraże­nia w latach trzydziestych. Na po­czątku tego okresu niewiele różni­ły się od samolotów stosowanych w końcu I wojny światowej; były to w większości dwupłaty o meta­lowej konstrukcji z płóciennym pokryciem, napędzane silnikami o mocy 450-500 KM, rozwijające prędkość ok. 280 km/h. Dzięki po­stępowi technologii i wiedzy lotni­czej, a także na skutek przeznacze­nia przez rządy państw dużych funduszy na badania i produkcję, konstrukcja i osiągi samolotów myśliwskich zmieniły się zasadni­czo. Przełomowe znaczenie dla rozwoju samolotów wojskowych miała wojna domowa w Hiszpanii w latach 1936-39, która stała się poligonem dla wielu państw, a wnioski z przebiegu walk powie­trznych przyczyniły się do wpro­wadzenia istotnych zmian kon­strukcyjnych.

Myśliwce budowane w końcu lat trzydziestych miały silniki o mocy ok. 1000 KM, roz­wijały prędkość ok. 500 km/h, osiągały dużą prędkość wznosze­nia, uzbrojone były w 3-4 karabi­ny maszynowe lub działka umożli­wiające skuteczniejsze niszczenie samolotów wroga. Wśród kon­strukcji z okresu poprzedzającego wybuch II wojny światowej wyróż­niały się myśliwce niemieckie (*Messerschmitt Bf 109), brytyj­skie (*Spitfire) i japońskie ^Mit­subishi A6M Reisen). Samoloty włoskie miały słabe silniki i uzbro­jenie. Udane myśliwce francuskie ~*Dewoitine D 520, *Bloch MB 152 i MB 155 wprowadzono do pro­dukcji z dużym opóźnieniem. W Związku Radzieckim od począt­ków lat trzydziestych forsowano program budowy dwupłatów i wie­le tych przestarzałych samolotów (1-15, 1-153, Dl-6) znajdowało się na lotniskach * Wojenno- Wozdu-sznych Sił w chwili wybuchu woj­ny, aczkolwiek produkowano już udane myśliwce *I-16. 

Konstrukcja samolotów z końca lat trzydziestych nie zmieniła się zasa­dniczo w okresie II wojny światowej, choć przez cały czas były one mody­fikowane i kolejne wersje dyspono­wały potężniejszym uzbrojeniem, były szybsze i miały większy zasięg. W czasie wojny tylko Stany Zjedno­czone i Japonia wprowadziły do pro­dukcji wiele nowych typów samolo­tów myśliwskich. Zakłady North American zaprojektowały i zbudowa­ły prototyp jednego z najlepszych sa­molotów II wojny P-51D * Mustang w ciągu 117 dni.

Podobnymi osią­gnięciami mogły się pochwalić za­kłady japońskie, które np. od wio­sny 1944 r. do końca wojny zdołały wyprodukować 3380 doskonałych myśliwców Ki-84 *Nakajima. Myśliwce dwusilnikowe budowane z myślą o zwiększeniu prędkości za­wiodły oczekiwania, gdyż opór czo­łowy powietrza ograniczał prędkość, a samoloty te były mniej zwrotne niż jednosilnikowe. Znalazły jednak za­stosowanie jako myśliwce nocne wy­posażone w radar, dzięki któremu mogły skutecznie wyszukiwać samo­loty wroga. Wprowadzenie przez Niemców samolotów odrzutowych osiągających prędkość 800-900 km/h stanowiło prawdziwy przełom w historii lotnictwa, ale wyproduko­wano ich niewiele i nie odegrały większej roli w II wojnie światowej.

Do góry