Ocena brak

Mussolini (faszyzm włoski)

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

Faszyzm to nie tylko doktryna polityczna, to sposób bycia, system etniczny, idea czynu. Jest dla niego światopoglądem antypozytywistycznym. Faszyzm to doktryna spirytualistyczna. Świat materialny nie jest dla niego prawdziwym światem. Faszyzm jest antykomunistyczny, antyliberalny, określony jako filozofia czynu. Życie to walka, wojna to katarshis, która zmywa z człowieka jego wady. Prawdziwy faszysta, to człowiek, który prowadzi życie surowe, poważne a gardzi życiem wygodnym. Faszysta jest religijny. Faszyzm wg niego eksponuje znaczenie państwa. O istocie człowieka decyduje to na ile realizuje cele państwa.

Państwo totalitarne (tak je nazywał) jednoczy wszystkie wartości, jest syntezą kultury duchowej narodu. Państwo nadaje sens ludzkiemu życiu, państwo jest pewną organiczną całością, gdzie nie ma wielu klas. Państwo to wartość obiektywna. Państwo- naród:-to państwo tworzy naród, -czy o tyle należy do narodu o ile identyfikuje się z państwem, -Państwo totalitarne ogarnia całość ludzkiego życia, -syntezą idei państwa jest wódz, który jest kwintesencja wszystkich dobrych cech, wychowawcą, twórca form organizacyjnych. Jest wyrazem autorytetu i karności. Nie jest kreatorem pokoju, gdyż odrzuca pacyfizm. Jedynie wojna wymaga maksimum napięcia. Wódz jest wyrazem afirmacji życia, ale nie hedonistycznego, wódz- wyraz poświęcenia. Wódz godzi antytezę monarchia (konserwatysta)- republika (liberał). Dla faszysty system konserwatywny i liberalny sa nie do przyjęcia. Republika musi odwoływać się do mądrości ludu. Wg Mussoliniego lud nie ma w sobie żadnej mądrości ani prawdy. Prawda pozostaje przy wodzu.

Koncepcja J. de Moistre także jest nie do przyjęcia, ponieważ tworzy ideał monarchii absolutnej opierający się na boskim autorytecie, tymczasem faszystowska koncepcja władzy opiera się na autorytecie wodza. Wódz jest faktem moralnym, faktem duchowym, jest dysporytariuszem tych wartości duchowych, które zostały wypracowane w ciągu kilku wieków. Wódz jest przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Silny wódz to silne państwo. Gdy duch państwowy upada to dlatego bo górę biorą cechy odśrodkowe i indywidualistyczne. Wódz pozostawia obywatelom jakieś wartości, ale to on określa które. Wódz nie jest obojętny wobec religii katolickiej, ale ma prawo z niej wybrać to, co jest użyteczne. Wódz zawsze wymaga dyscypliny, jest surowy, czasami może żądać ofiary. Wódz ma prawo łaski, ma w swoich rękach skumulowana władzę stojąc na czele partii faszystowskiej.

Został mianowany przez króla prezesem R.M. Doskonale rozgrywał konflikty, zdobywał dla siebie przychylność opinii publicznej, tworzył własną kulturę organizacyjną, uważał że każda organizacja wymaga ciągłej zmiany. Wódz powinien łamać przyzwyczajenia. Każdy wódz może dziś burzyć to, co stworzył wczoraj. Jeżeli kryzys dotyka faszyzmu to trzeba zmienić organizację. Najważniejszą organizacją był Dyrektoriat (zajmował się wszystkim- gospodarką, zdrowiem, cenzurą) zajmował się tez propagandom. Organizacja partii faszystowskich do swoich działań wykorzystuje aparat państwowy. Wódz wyznacza kierunki.

Podobne prace

Do góry