Ocena brak

Mszyca bzowa

Autor /Eligiusz Dodano /27.01.2012

Wygląd: długość kilka milimetrów. Barwa nie-bieskozielona albo głęboko czarna, nogi zawsze czarne. Na grzbiecie znajdują się małe rurkowate twory, tzw. syfony, przez które wydzielana jest ciecz służąca jako substancja obronna. Powoduje ona zlepianie się narządów gębowych napastnika. Nie działa jednak ona na głównych wrogów mszyc, którymi są biedronki i larwy niektórych sieciarek.  

Środowisko; lasy łęgowe, parki i ogrody. Gatunek ten żyje prawie wyłącznie na dzikim bzie, oprócz tego także na babce i roślinach z rodziny goździkowatych.

Występowanie; Europa.

Liczebność: zwykle liczna.

Rozród: z jaj, które były złożone w ukrytych szparach gałązek dzikiego bzu i przezimowały, wylęgają się na wiosnę bezskrzydłe samice, które już po krótkim czasie składają nieza-płodnione przez samce jaja. Odgrywa to w rozmnażaniu się mszyc nadzwyczaj dużą rolę, bowiem pojedyncza samica w ciągu niewielu tygodni może dać życie ponad tysiącowi osobników potomnych.

Częściowo są one uskrzydlone, a częściowo bezskrzydłe. Osobniki uskrzydlone opuszczają rośliny i poszukują nowego środowiska życia. Dopiero na jesieni pojawiają się samce, aby przed zimą zapłodnić ostatnie pokolenie samic.

Podobne prace

Do góry