Ocena brak

Mrowiszczak mrówkomirek

Autor /Eligiusz Dodano /27.01.2012

Wygląd: długość 2-3 mm. Ze względu na małe rozmiary ciała i skryty tryb życia, trudno spotkać tego przedstawiciela prostoskrzydłych długoczułkowych. Obie płci są bezskrzydłe. Charakterystyczna dla prostoskrzydłych długoczułkowych jest mocna budowa nóg trzeciej pary; nogi 1. i 2. pary są znacznie słabsze. Mrowiszczaki doskonale orientują się w ciemności za pomocą długich czułków, na których znajdują się wrażliwe narządy zmysłów.

Środowisko: występuje wyłącznie w towarzystwie mrówek. Dokładne wzajemne relacje między mrowiszczakiem a mrówkami zostały słabo poznane, tak że nie wiadomo dotychczas, czy jest to symbioza czy też pasożytnictwo.  

Występowanie: środk. i pd. Europa.

Liczebność: nieznana.

Rozród: samica rozmnaża się partenogenety-cznie. Rozmnażanie się bez zapłodnienia obserwowano u szeregu podobnych gatunków, które tak jak mrowiszczak mrówkomirek przywędrowały do Europy z Azji.

Przed lotem godowym są one uskrzydlone, jednak wkrótce po rójce tracą skrzydła, wspólnie wykopują jamkę w luźnej glebie i urządzają tam sobie gniazdo - zaczątek nowej kolonii. Król i królowa mogą dożyć późnego wieku. W pierwszym okresie odwłok samicy silnie nabrzmiewa, przemienia się ona w „maszynkę do składania jaj". Szybko wzrasta liczebność kolonii, którą tworzą 3 kasty: osobniki o wykształconych narządach płciowych, żołnierze i robotnicy.

Ci ostatni są najliczniejszą grupą kolonii i zaopatrują w pokarm osobniki płciowe oraz żołnierzy, których zadaniem jest obrona kolonii przed nieprzyjaciółmi. U t. żół-tonogiego robotnikami są już larwy, zanim w razie potrzeby nie przeobrażą się w osobniki płciowe bądź żołnierzy. U niektórych wyżej rozwiniętych termitów tropikalnych taka przemiana nie jest możliwa. Już w momencie urodzin ich przeznaczenie jest ściśle określone.

Pokarm: wyłącznie drewno. Niestrawną dla innych zwierząt celulozę rozkładają zasiedlające jelito symbiotyczne wiciowce.

Podobne prace

Do góry