Ocena brak

Motyw żołnierza w literaturze

Autor /kostek Dodano /11.04.2013

Żotnierz - Osoba odbywająca służbę wojskową. Członek sił zbrojnych danego państwa. Literatura ukazuje go najczęściej jako prostego wojaka, który dzielnie walczy do końca, przewyższając swoją postawą oficerów. Bywa także, że żołnierz ma skłonności do ubarwiania opowieści o swoich przygodach.

Biblia (ST) - Żołnierze filistyńscy kpią z mizernej postury Dawida, który staje do pojedynku z olbrzymem Goliatem.

Juliusz Cezar "Pamiętniki o wojnie z Gallami" - Cezar wysławia dzielność i waleczność legionistów rzymskich, których przeciwstawia tchórzliwym i podstępnym Gallom.

Plaut "Żolnierz samochwał" -Bohaterem komedii jest Pyrogopolinikes, nadęty i zarozumiały pogromca krółów i wnuk samej Wenery, który opowiada o swoich niezwykłych czynach żołnierskich, ale w chwili próby okazuje się tchórzem.

J. Kochanowski "Pieśń o spustoszeniu Podola przez Tatarów" (Pieśń V, Ks. II) -Polsce potrzebne jest regularne wojsko, bo zawodowy żołnierz będzie zawsze gotów do obrony kraju i można będzie w przyszłości uniknąć takich klęsk, jak najazd na Podole.

J.Ch. Pasek "Pamiętniki" - Pasek jest dzielnym i karnym żołnierzem, który wykonuje rozkazy dowódców, choć zdarza się nieraz, że muszą go oni ratować z opresji. Swój udział w woj nach traktuje jako spełnienie obowiązku wobec Boga i ojczyzny, ale także jako sposób na zgromadzenie majątku.

A. Mickiewicz "Śmierć pułkownika" - Emilia Plater umiera jak prawdziwy żołnierz -w wyniku odniesionych ran. Przed śmiercią żegna swoje rynsztunki, a starzy żołnierze, którzy przez całe życie nie uronili jednej łzy, teraz, widząc to, płaczą.

A. Mickiewicz "Reduta Ordona" -Polski żołnierz dzielnie walczy do końca, bo jego sprawa jest słuszna. Ordon, by nie oddać Rosjanom twierdzy, wysadza się wraz z nią w powietrze.

J. Słowacki "Sowiński w okopach Woli" - Stary, kaleki jenerał Sowiński walczy do końca i umiera śmiercią bohatera.

A. Fredro "Zemsta" - Papkin to postać wzorowana na bohaterze komedii Plauta. Jak żołnierz samochwała, przedstawia siebie Papkin jako niezwykle walecznego i odważnego żołnierza, który samym swoim pojawieniem się na polu bitwy wzbudzał strach we wrogach, bo wszyscy doskonale znali ostrze jego Artemizy. Jednak rzeczywistość jest zupełnie inna. Papkin to tchórz, który unika jakiejkolwiek walki (scena z murarzami).

R. Bratny "Kolumbowie. Rocznik dwudziesty" - Główni bohaterowie powieści, żołnierze Armii Krajowej, uczestnicy powstania warszawskiego to m.in.: Zygmunt, Kolumb, Jerzy, Olo, Malutki, bracia Jagiełłowie. Dla nich takie słowa, jak: honor, ojczyzna, przyjaźń nie były pusto brzmiącymi hasłami. Bratny pokazał swoich bohaterów jako tych, którzy w czyn wprowadzili słowa wiersza Słowackiego ("Testament mój"): A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei, jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec. Zostało to pokazane zwłaszcza w tomie II ("Śmierć po raz drugi"), poświęconym    powstaniu warszawskiemu. Patrz: miłość do ojczyzny.



 

Podobne prace

Do góry