Ocena brak

MOTYW

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

MOTYW (nłc. motivus = poruszający) ang. motive; fr. motifi nm. Motiv, Beweggrund

I. psych. Uświadomiony lub nieuświa­domiony przez podmiot —> czynnik (1, 4) jego zachowania lub powód wyłącznie ce­lowego działania. W szczególności przez „motyw" rozumie się:

  1. specyficzny czynnik zewnętrzny, ja­kim jest stan organizmu, czynnik wywo­łujący i kontrolujący zachowanie, kieru­jący ku zaspokojeniu określonej potrze­by. W tym znaczeniu termin „motyw" jest często używany zamiennie z termina­mi —> „popęd", -^ „potrzeba";

  2. jakiś aktualnie działający czynnik psychiczny warunkujący określone zacho­wanie w określonej sytuacji, zwany także pobudką;

  3. 3. trwałą strukturę kierowniczą tłuma­czącą powtarzanie się u danej osoby pew­nych czyrmości, nadającą ogólny kierunek działalności człowieka (-> motywacja /2/);

  4. 4. czynnik działania celowego, np. przed­stawienie jakiegoś stanu rzeczy będącego celem działania;

  5. 5. świadomy wybór, —> ocenę (IB) prakseologiczną.

 

W zależności od rodzaju czynników mo­tywacyjnych rozróżnia się motywy zwią­zane z biologicznymi potrzebami organi­zmu, z potrzebami psychicznymi oraz z po­trzebami i dążeniami grupy społecznej, do której należy dana jednostka. Rozróżnia się też niekiedy część poznawczą motywu — podnietę oraz jego część uczucio­wą — pobudkę.

 

II. et. Czynnik nakłaniający —> wolę (1) do podjęcia określonej —> decyzji (1). Rolę takiego czynnika może pełnić -^ cel (1, 2) działania i wtedy cel utożsamia się inten­cjonalnie z motywem; może ją pełnić rów­nież jakiś inny bodziec i wtedy motyw jest czymś różnym od celu sprawcy czynu i wywiera osobny wpływ na moralny kształt aktu.

Podobne prace

Do góry