Ocena brak

Motet izorytmiczny

Autor /KonstancjuszII Dodano /08.04.2013

Francuskie formy okresu ars nova sa analogiczne do włoskich. Główna oryginalna francuskaforma był tzw. motet izorytmiczny, forma liturgiczna wywodzaca sie z paryskiegotrzynastowiecznego motetu, kompozycja polifoniczna, trzy- lub czterogłosowa, oparta namelodii cantus firmus w tenorze.

W tej formie bodaj po raz pierwszy w dziejach muzykidochodzi do prymatu konstrukcji racjonalnych nad czysto muzycznymi. Poniewa w materiale współbrzmien nie mona było wprowadzac zbyt wielu innowacji (ewolucja jezyka dzwiekowego przebiegała w tym czasie bardzo wolno) - przeniesiono sie na teren rytmu,okresowosci i metrycznosci. Motet izorytmiczny był kunsztowny i przemyslany w stopniunigdy potem nie osiagnietym.

Zasada izorytmii polegała na powtarzaniu wybranego schematurytmicznego w głosie tenorowym, gdy w innych głosach rytm był swobodny. Typowe dla tejformy jest przeciwstawienie dyscypliny i swobody. Do rozwoju motetu izorytmicznegoprzyczynił sie zwłaszcza de Machaut, który wiele podróował i byc moe przywiózł wzory zkrajów orientalnych.

Podobne prace

Do góry