Ocena brak

Monitorowanie funkcjonowania rodziny

Autor /kokoszka Dodano /28.05.2014

Dialektyczna terapia behawioralna dla nastolatków zajmuje się bezpośrednio środowiskiem pacjentów, ponieważ włącza do leczenia członków rodziny oraz przekazuje umiejętności pozwalające poprawić interakcje w rodzinie, zwłaszcza pomiędzy nastoletnimi dziećmi a rodzicami. Postępy leczenia objawiają się poprawą relacji i funkcjonowania nastolatków oraz członków ich rodzin. Problemowe interakcje rodzinne często bywają przyczyną braku stabilności emocji i zachowań u nastolatków (lub ich rodziców), mogą też powodować nasilenie trudności przeżywanych przez nastolatka (lub rodzica). Oznald postępów w funkcjonowaniu rodziny są rozmaite, w zależności od konkretnego przypadku. Na przykład poprawa może polegać na tym, że występuje mniejsza potrzeba organizowania sesji rodzinnych albo większa chęć uczestniczenia w sesjach rodzinnych, że jest mniej konfliktów w rodzinie, lepsza komunikacja i regulacja emocjonalna w obecności członków rodziny, większa częstotliwość i poprawa interakcji z członkami rodziny podczas spotkań grupy.

Jedna z naszych nastoletnich pacjentek uczestniczyła w treningu umiejętności w grupie wielorodzinnej wraz ze swoją matką i ojczymem. Relacja z matką była dosyć stabilna, relacje z ojczymem natomiast - bardzo trudne, co można było stwierdzić, słysząc ich wzajemne sarkastyczne uwagi podczas spotkań grupy i krytyczne komentarze ojczyma na temat nastolatki zarówno podczas treningu umiejętności, jak i sesji rodzinnych. Widzieliśmy, jak dziewczyna wybiega z sesji rodzinnych cała we łzach i jak nieregularnie ojczym bierze udział w spotkaniach grupy. Zgodnie z tym, co mówiły córka i matka, zachowanie i nastolatki, i ojczyma w domu było bardzo konfliktowe, charakteryzowało się ograniczonymi kontaktami i częstymi wybuchami złości przy próbie nawiązania interakcji przez którąkolwiek ze stron. Pod koniec leczenia interakcje te wciąż były dalekie od ideału, ale znacznie się poprawiły. Obie strony rzadziej wypowiadały ironiczne uwagi i próbowały się wykazać większą skutecznością interakcji (wyrażając swoje uczucia i pragnienia bardziej bezpośrednio i spokojnie). Nastolatka nie wychodziła już z sesji rodzinnych, choć atmosfera bywała chwilami gorąca. Ojczym rzadziej rzucał krytyczne uwagi pod adresem dziewczyny i częściej uprawomocniał jej zachowania. Mimo że nie przychodził na wszystkie sesje rodzinne z powodu - jak oznajmił ku przerażeniu swojej pasierbicy - konfliktów w pracy, uczestniczył w większości z nich, a podczas ostatniego spotkania, ldedy leczenie miało się ku końcowi, wypowiadał o nastolatce uwagi pełne dumy z jej postępów i podkreślał, jak wiele znaczy dla niego przybrana córka. (W tym momencie dziewczyna rozpłakała się, ale tym razem nie miała zamiaru wybiec z gabinetu!) Inne aspekty funkcjonowania nastolatki również świadczyły o postępach w leczeniu.

Trzeba pamiętać, że jeśli rodzice sami przejawiają wysoce dezadaptacyjne zachowania, takie jak nadużywanie alkoholu, agresywne zachowania wobec dzieci, zbyt sztywne lub zbyt swobodne zasady postępowania, wzmacnianie zachowań dysfunkcjonalnych lub nadużywanie seksualne swoich dzieci, to naprawienie relacji z dziećmi może być bardzo trudne albo prawie niemożliwe i będzie wymagało co najmniej odbycia dodatkowych sesji rodzinnych. W takich wypadkach oznaką postępu jest to, że nastoletni pacjent zaczyna stawiać czoło sytuacji, której poprzednio unikał (np. asertywnie podkreśla wpływ wzorców zachowań rodziców), że po zakończeniu Fazy 1 rodzina zgadza się rozpocząć intensywne leczenie specjalistyczne, skoncentrowane na swoich ogólnych problemach, że rodzice przyznają się do swoich problemowych zachowań i zaczynają wyrażać chęć pracy nad nimi. Niekiedy jednak oznaki postępu mogą być całkiem inne, np. nastolatek może się skłaniać Im radykalnej akceptacji zachowań rodziców (czy nawet nabraniu bezpiecznego dystansu do jakiejś sytuacji dysfunkcjonalnej), jednocześnie koncentrując się na własnych działaniach adaptacyjnych i trosce o siebie, szukając innych źródeł wsparcia społecznego, starając się dążyć do celów długoterminowych itp.

 

Podobne prace

Do góry