Ocena brak

Mongołowie - KSZTAŁTOWANIE SIĘ POTĘGI MONGOŁÓW

Autor /Kordian Dodano /21.10.2011

W XII w. plemiona mongolskie koczujące na terenach dzisiejszej Mongolii, Mandżurii i południowo - wschodniej Syberii, pod wpływem kontaktów z cywilizowanymi ludami z południa i zachodu, weszły w okres głębokich przemian społecznych. Ich rodowy ustrój uległ ostatecznemu rozkładowi, następowało rozwarstwienie członków dawnej wspólnoty rodowej.

Te rodziny, które potrafiły wówczas zdobyć dostatki i niewolników oraz uzależnić od siebie zubożałych członków rodu, znalazły się na czele wspólnot nowego typu. Zwane były ordami i miały charakter militarny. Ordy łączyły się w większe jednostki - plemiona. Rządzili nimi wodzowie, których władza nad współplemieńcami była nieograniczona. Przysługiwał im tytuł chana. Wyłoniła się także grupa starszyzny plemiennej, tzw. nojonów - posiadaczy najliczniejszych stad, które wypasali uzależnienie od nich atarowie.

Pojawił się feudalizm koczowniczy. Nojonowie otaczali się zbrojnymi drużynami, w skład których wchodzili tzw. nukerowie, którzy za służbę wojenną dostawali w użytkowanie pewną ilość bydła. W walkach między nojonami wyrastały organizacje plemienne, z których powstawały pierwsze państwa. Najsilniejsze z tych związków stworzyli Kereici, Najmani, Tatarzy oraz Tajdżuci, na czele których stanął Kajdu, przodek Czyngis - chana. Założył on chanat sprzymierzony z Kitanami, którzy w XI w. pretendowali do zwierzchnictwa nad stepami mongolskimi.

Podobne prace

Do góry