Ocena brak

Monarchia karolińska - Państwo i społeczeństwo w dobie karolińskiej

Autor /Kordian Dodano /21.10.2011

Monarchia Karolingów była państwem patrymonialnym. Władcy dzielili je pomiędzy dziedziców. Karol też podzielił państwo między trzech synów, ale tylko najmłodszy z nich Ludwik Pobożny go przeżył. Zachowały jednak swoje znaczenie coroczne wiece połączone z przypadającymi zwyczajowo 1 maja przeglądami wojsk. Na tych zjazdach władca uzgadniał z możnymi i urzędnikami swoje decyzje.

Mimo że Karol za siedzibę obrał sobie za siedzibę Akwizgran, to jego następcy mieli inne domeny. Monarchia dzieliła się na około 700 hrabstw rządzonych przez hrabiów, którzy wykonywali polecenia królewskie, wzywali corocznie ludzi wolnych pod broń, przewodniczyli sądom. Na pograniczach istniały marchie a zarządzający nimi margrabiowie mogli nawet prowadzić lokalne wojny. Specjalne kompetencje mieli też wysłannicy cesarscy którzy kontrolowali podległe im hrabstwa i biskupstwa, ale ich kontrola służyła bardziej ich interesom niż władcy.

Armia była jednym z najistotniejszych elementów systemu władzy. Służbę wojskową pełnili przynajmniej teoretycznie wszyscy wolni. Wyprawy organizowane późną wiosną i latem rujnowały chłopów którzy musieli opuszczać swoją ziemię na 3-4 miesiące oraz musie organizować uzbrojenie na własny koszt. By tego uniknąć oddawali się w opiekę możnym gdyż wtedy tracili wolność. W państwie karolińskim bardzo wzrosła liczba i znaczenie rycerstwa. Władca wynagradzał ich dobrami nadawanymi im z domeny królewskiej. Stawali się oni królewskimi wasalami i związani byli z królem przysięgą wierności. Biskupi i opaci mianowani przez Karola byli także urzędnikami.

Struktura polityczna i administracyjna była jednak słabo rozwinięta. Mieszkańcy podlegali ciągle różnemu prawu: rzymskiemu w Galii, longobardzkiemu w Italii oraz wielu innym odmianom prawa germańskiego. Bardziej jednoczesnym elementem była służba wojskowa, utrzymanie w należnym stanie dróg mostów grodów, dostarczenie przewozu i kwater królewskim urzędnikom oraz wprowadzona w całym państwie dziesięcina na rzecz kościoła.

Podobne prace

Do góry