Ocena brak

Młodzieńcza niedoczynność tarczycy

Autor /kornelcia Dodano /21.11.2013

Niedoczynność tarczycy młodzieńcza jest rzadką jednostką chorobową, w odróżnieniu od częstej niedoczynności tarczycy dorosłych i nierzadkiej wrodzonej niedoczynności tarczycy.

Objawy kliniczne. Objawy chorobowe są zwykle mało nasilone, stąd choroba pozostaje zwykle nie rozpoznana przez kilka, a nawet kilkanaście lat. Zasadniczym objawem jest upośledzony wzrost i opóźnienie dojrzewania płciowego. Rozwój umysłowy jest prawidłowy lub występuje nieznaczne spowolnienie myślowe. Badaniem przedmiotowym stwierdza się, poza niskim wzrostem, zwykle suchość skóry, rzadziej obrzęk śluzowaty twarzy, szyi i rąk. Zmiany biochemiczne są takie same, jak w niedoczynności tarczycy dorosłych: krańcowo niskie stężenie tyroksyny i podwyższone stężenie TSH w surowicy. Elektrokardiogram jest typowo zmieniony (płaskie lub ujemne załamki T w odprowadzeniach standardowych i przedserco-wych).

Rozpoznanie. Ustala się je na podstawie stwierdzenia niskiego wzrostu, zmian ekg i zmian hormonalnych.

W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić karłowatość przysadkową, która daje podobne objawy kliniczne; stężenie hormonu wzrostu jest niskie w niedoczynności tarczycy, natomiast krańcowo obniżone u karłów przysadkowych. Podwyższone stężenie TSH w surowicy decyduje o rozpoznaniu pierwotnej niedoczynności tarczycy, ponieważ występuje tylko w tej chorobie, podczas gdy u karłów przysadkowych i w niedoczynności przysadki poziom TSH jest niski.

Leczenie tyroksyną w dawce dziennej 100—200 jig lub preparatem Thyreoideum, 1—2 tabl. po 0,2 mg jodu na dzień prowadzi do ustąpienia objawów chorobowych, wywołuje pobudzenie wzrostu, normalizację elektrokardiogramu i ustąpienie wszystkich zmian biochemicznych.


Podobne prace

Do góry