Ocena brak

Mlecz zwyczajny

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Jednoroczne, roste zioło, do 1 m wysokości, często jednak niższe, z sokiem mlecznym, zwykle z mocnym korzeniem palowym. Łodyga prosto wzniesiona, rozgałęziona, gruba, wewnątrz pusta, naga. Liście skrętoległe, łukowato odstające od łodygi, duże, z „tłustą" powierzchnią, lancetowate, z ząbkowanym brzegiem i strzałkowatą nasadą, krótko obejmującą łodygę. Tylko najniższe liście mają ogonki i są głębiej podzielone. Nerw środkowy blaszki występuje wyraźnie, szczególnie od spodu i jest zabarwiony czerwonawo.

Koszyczki luźno w szczytowej wiesze, z nieco zgrubiałymi szypułami. Poszczególne koszyczki, około 2 cm szerokości, tworzą kwiat pozorny, złożony z bardzo licznych kwiatów pojedynczych. U jego nasady okrywa składająca się z lancetowatych (kieli-chowatych) listków okrywy. Poszczególne kwiaty obupłciowe, wszystkie jednakowe, języczkowate, żółte, od spodu z brunatnymi lub czerwonymi prążkami, dłuższe niż okrywa; szyjka jest ciemna. Zalążnia dolna, w czasie owocowania ciemnobrunatna, delikatnie poprzecznie pomarszczona i nieco bruzdko-wana, na wierzchu z białym puchem lotnym.  

Siedlisko: Bardzo pospolity, na siedliskach stale pozostających pod wpływem człowieka, w ogrodach i na nieużytkach; aż do piętra reglowego.

Rozmieszczenie: Rozpowszechniony w całej Europie i zadomowiony w krajach zamorskich.

Okres kwitnienia: Od czerwca do września.

Zastosowanie: Używany jest zarówno na surowo - sałata, jak i gotowany - jarzyna. Obficie ulistniona roślina ma łagodny smak.

Uwagi ogólne: Mlecz zwyczajny miał dawniej znaczenie jako roślina lecznicza. Typowy chwast, jest przywiązany do gleb dobrze nawożonych. Przy dobrym odżywieniu jej korzeń burakowato grubieje; należałoby wypróbować go jako warzywa korzeniowego.

Podobne prace

Do góry