Ocena brak

Misteria działalności publicznej Jezusa - Głoszenie Królestwa Bożego

Autor /Grzes00 Dodano /22.04.2011

Wszyscy ludzie są wezwani, aby wejść do Królestwa. Głoszone najpierw dzieciom Izraela (Mt 10,5-7), to Królestwo mesjańskie jest przeznaczone, aby przyjąć ludzi z wszystkich narodów ( Mt 8,11). Aby tam wejść trzeba przyjąć słowo Jezusa:

Słowo Pana porównane jest do ziarna , które wsiewa się w rolę (Mk 4,14); ci co słuchają go z wiarą i zaliczają się do małej trzódki Chrystusowej (Łk 12,32), otrzymali już samo Królestwo; własną mocą kiełkuje następnie ziarno i wzrasta aż do czasu żniwa (Mk 4,26-29). (LG 5) (KKP 543)

Królestwo należy do ubogich i maluczkich, to znaczy do tych, którzy je przyjęli z pokornym sercem. Jezus jest posłany, aby nieść Dobrą Nowinę dla ubogich (Łk 4,18). On ich ogłasza błogosławionymi, ponieważ "Królestwo Boże do nich należy" (Mt 5,3). Dla "maluczkich" Ojciec objawia to, co pozostaje ukryte dla mądrych i roztropnych (Mt 11,25). Jezus dzieli życie ludzi ubogich, od betlejemskiej groty aż po Krzyż; zna co to jest głód (Mk 2,23-26), pragnienie (J 4,6-7), brak swego miejsca (Łk 9,58). Nawet więcej: identyfikuje się on z biednymi wszystkich kategorii i czyni z miłości do nich konieczny warunek wejścia do Królestwa (Mt 25,31-46). (KKP 544)

Jezus zaprasza grzeszników do stołu swego Królestwa: Nie przyszedłem wzywać sprawiedliwych, lecz grzeszników (Mk 2,17). Zaprasza ich do nawrócenia, bez którego nie można wejść do Królestwa, ale ukazuje im w słowach i czynach wielkie, bezgraniczne miłosierdzie Ojca dla nich (Łk 15,11-32) i ogromną radość w niebie z powodu jednego nawróconego grzesznika (Łk 15,7). Najwyższym dowodem tej miłości jest ofiara z własnego życia złożona "na odpuszczenie grzechów" (Mt 26,28). (KKP 545)

Jezus wzywa, aby wejść do Królestwa, przez głoszenie w przypowieściach, które są typową cechą Jego nauki (Mk 4,33n). Poprzez je, zaprasza na ucztę Królestwa (Mt 22,1-14), ale i domaga się radykalnego wyboru: aby osiągnąć Królestwo, trzeba wszystko oddać (Mt 13,44n). Słowa nie wystarczą, potrzebne są czyny (Mt 21,28-32). Przypowieści są podobne do lustra: czy przyjmuje on słowo jak twarda ziemia, czy jak żyzna rola? (Mt 13,3-9) Co zrobi z otrzymanymi talentami? (Mt 25,14-30) W sercu przypowieści jest obecny sekretnie Jezus i Jego Królestwo. Trzeba wejść do Królestwa, to znaczy stać się uczniem Chrystusa, aby poznać misterium Królestwa niebieskiego (Mt 13,11). Dla pozostających na zewnątrz wszystko pozostaje enigmatyczne (Mt 13,10-15). (KKP 546)

Podobne prace

Do góry