Ocena brak

Misień prosty brzucha

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

M. prosty brzucha (ra. rectus abdominis) położony jest symetrycznie po obu stronach linii pośrodkowej. Jest on rozpięty między mostkiem, środkowymi żebrami a kością łonową, szerszy i cieńszy u góry niż u dołu i objęty pochewką ścięgnistą.

M. prosty rozpoczyna się na powierzchni przedniej piątej — siódmej chrząstki żebrowej i wyrostka mieczy-kowatego oraz na więzadłach żebrowo-mieczykowych.

Włókna mięśniowe biegną równolegle ku dołowi. Są one podzielone mniej więcej poprzecznie biegnącymi smugami ścięgnistymi (intersectiones tendineae), szerokości ok. 1 cm, na poszczególne odcinki. U dołu włókna mięśniowe biegną zbieżnie i przyczepiają się silnym płaskim ścięgnem do górnej gałęzi kości łonowej oraz do powierzchni przedniej spojenia łonowego, krzyżując się z włóknami strony przeciwległej.

Smugi ścięgniste (intersectiones tendineae). Liczba i stopień rozwoju smug ścięgnistych są bardzo zmienne. Najczęściej występują trzy lub cztery, rzadko więcej lub mniej (p. dalej). Nie wszystkie smugi ścięgniste, które u zarodka oddzielają poszczególne miotomy, są zachowane; w budowie bowiem mięśnia udział bierze sześć do dziewięciu miotomów, na co wskazuje również unerwienie mięśnia. Między dwiema sąsiednimi smugami włókna mięśniowe przebiegają podłużnie; zachowują więc stare położenie, które pierwotnie mają wszystkie włókna w miotomach. Smugi ścięgniste rzadko tylko przebiegają ściśle poprzecznie; kierują się one przeważnie nieco skośnie lub łukowato; często nie przedzielają mięśnia w całej jego grubości. Są one ściśle-złączone z blaszką przednią pochewki i tylko dzięki temu umocowaniu możliwe są skurcze poszczególnych części m. prostego; ono też przeszkadza przesuwaniu się mięśnia w całości w stosunku do jego pochewki. Ściana tylna pochewki jest tylko luźno połączona ze smugami ścięgnistymi.

Górna smuga jest często niekompletna i biegnie łukowato; leży ona na wysokości końca ósmego zebra chrzestnego, druga — na poziomie pierwszego żebra wolnego, trzecia — odpowiada pępkowi. Jeżeli występuje czwarta smuga, to leży na wysokości linii łukowatej. U niektórych osób. szczególnie histeryków, mogą się kurczyć poszczególne odcinki m. prostego. Zdarza się również, że tego rodzaju odosobnionym skurczom towarzyszą choroby trzew Smugi ścięgniste są złączone z kresą białą i połączenie to chroni na ogół oba mm. proste przed rozstępowaniem się na boki. Dopiero wtedy, kiedy połączenia te są rozluźnione, mm. proste mogą się ześlizgiwać ku bokom z wypukłości brzucha, np kiedy człowiek osłabiony chorobą stara się podnieść bez pomocy rąk z położenia leżącego na grzbiecie; trzewa jamy brzusznej uwypuklają się wówczas między mm. proste (dui-stasis musculorum rectorum).

Czynność m. prostego brzucha stron obu polega na zgięciu tułowia do przodu; więc np. z położenia leżącego na plecach podnosi on górną połowę ciała lub też unosi miednicę. Zginając tułów mięsień ten równocześnie opuszcza żebra, działa więc jako mięsień wydechowy. Poza tym wpływa na statykę zawartości jamy brzusznej i wzmacnia tłocznię brzuszną. M. prosty brzucha jest najsilniejszym antagonistą prostownika grzbietu.

Podobne prace

Do góry