Ocena brak

Minóg Władykowa

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: górna powierzchnia lejka gębowego szeroka, z jednym zębem z każdej strony, dolna z 6-10 zębami. Przyssawka gębowa pokryta spiczastymi, zewnętrznymi i wewnętrznymi zębami wargowymi, ułożonymi koliście; w jej dolnej części tworzą one rodzaj szczotki. Przednia powierzchnia języka bez środkowego zagłębienia; na jego przedniej krawędzi znajduje się 13 ząbków, z których środkowy jest większy i szerszy od pozostałych. Obie płetwy grzbietowe są zawsze od siebie oddzielone. Ciało tego minoga jest najgrubsze blisko środka.

Ubarwienie: grzbiet ciemnobrązowawy lub popielatoszary, brzuch białawy.  

Długość: 18-30 cm.

Występowanie: dorzecze środkowego i dolnego Dunaju (jednak w samym Dunaju nie występuje); jego dopływy w byłej Czechosłowacji i na Węgrzech (zwłaszcza dorzecze Cisy) oraz w Rumunii - cały obszar rozsiedlenia tego gatunku nie jest dokładnie poznany.

Środowisko: jako stacjonarny, tzn. niewędrowny słodkowodny gatunek występuje w górskich rzekach krainy brzany i pstrąga.

Tryb życia i pokarm: dorosły minóg przysysa się mocno przyssawką gębową do ryby i wywierca otwór w jej ciele; wysysa przez niego krew i zeskrobaną tkankę mięśniową. Jeśli przedostanie się do stawów pstrągowych, może wyrządzić w nich poważne szkody.

Rozród: trze się w kwietniu i maju na żwirowatych ławicach w wartkim nurcie. Larwy, wylęgające się z wymywanych z ławicy jaj, rozwijają się w spokojnych zatokach rzecznych. Rosną do 19 cm długości.

Podobne prace

Do góry