Ocena brak

Minóg rzeczny

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: górna powierzchnia lejka gębowego szeroka, z 1 silnym zębem z każdej strony, dolna z 5-9 (przeważnie 7) silnymi, ostrymi zębami. Przyssawka gębowa w górnej części pokryta jest nielicznymi zewnętrznymi zębami wargowymi; zęby wewnętrzne są silne, dwu lub trójwierzchołkowe. Przedni brzeg języka z 9-17 (zwykle 13-15) ząbkami, z których środkowy jest największy i najszerszy. Przed uzyskaniem dojrzałości obie płetwy grzbietowe są od siebie oddzielone, w okresie rozrodu łączą się.

Ubarwienie: grzbiet ciemnoołowianoszary do zielonkawoniebieskiego, brzuch białawy; płetwy opalizują liliowo.  

Długość: samce 31-32 cm, samice 32-34 cm, maksymalnie do 40 cm.

Występowanie: europejskie wody przybrzeżne i rzeki zlewisk Bałtyku, Morza Północnego, Morza Śródziemnego i Adriatyku do Włoch i Dalmacji; w Polsce w Bałtyku oraz w rzekach na obszarze całego kraju, liczniejszy tylko w pn. części, jako jedyny gatunek minoga został objęty ochroną gatunkową tylko w stadium rozwoju larwalnego w rzekach.

Środowisko: morskie wody przybrzeżne.

Tryb życia i pokarm: minóg wędrowny, pasożytujący na rybach. Po roku spędzonym w morzu osiąga długość do 30 cm i grubość kciuka, jesienią wpływa do rzek na tarło.

Rozród: dojrzałość płciową osiąga w rzekach wiosną następnego roku. Trze się w kwietniu i maju. W płytkich gniazdach na żwirowatych ławicach składa do 40 000 jaj. Po 3-5 latach larwy przeobrażają się i wywędrowują do morza.

Uwagi: przed zanieczyszczeniem i zabudową rzek minóg rzeczny był u nas pospolity.

Podobne prace

Do góry