Ocena brak

Minóg japoński

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: górna powierzchnia lejka gębowego szeroka, z silnym, spiczastym zębem z każdej strony, dolna z 6, rzadziej 7, jednakowej wielkości zębami. Przyssawka gębowa jest pokryta tylko w górnej i dolnej części silnymi zębami wargowymi, brak jest natomiast bocznych zębów zewnętrznych; 3 zęby wewnętrzne, znajdujące się na każdym boku są dwuwierzchołkowe i silnie rozwinięte. Przednia powierzchnia języka ze środkowym wgłębieniem, a jego przedni brzeg z większą liczbą ząbków, z których środkowy jest najwyższy i najszerszy. Przed uzyskaniem dojrzałości obie płetwy grzbietowe są od siebie oddzielone, w okresie rozrodu łączą się ze sobą.

Ubarwienie: niebieskoszare, niebieskawooliwkowe lub brązowawe, grzbiet ciemniejszy, boki jaśniejsze, brzuch białawy.

Długość: forma wędrowna dorasta do 62,5 cm, stacjonarna tylko do 26 cm.

Występowanie: forma wędrowna m. japońskiego zamieszkuje strefę przybrzeżną Oceanu Spokojnego (Japonia, Korea, Morze Ochockie) aż po Morze Barentsa i Morze Białe. Obszar rozsiedlenia słodkowodnej formy stacjonarnej rozciąga się od dorzeczy Peczory i Obu po wschodniosyberyjskie rzeki Kołymę i Anadyr.

Środowisko, tryb życia i pokarm: forma wędrowna żyje w arktycznych wodach przybrzeżnych, pasożytując na rybach. Jej biologia jest podobna do biologii naszego m. morskiego. W Morzu Białym wędrówka rozrodcza odbywa się w lipcu i sierpniu. Forma stacjonarna żyje wyłącznie w wodach słodkich.

Rozród: trze się w maju i czerwcu następnego roku w dolnych biegach rzek.

Podobne prace

Do góry