Ocena brak

Migdałek podniebienny

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Migdałek podniebienny (tonsilla palatina). W obrębie cieśni gardła miedzy obu łukami podniebiennymi leży wgłębienie, które w swej tylnej idolnej części zawiera migdałek podniebienny. Migdałek ten stanowi ciało elipsoidalne o osi długiej skierowanej ku tyłowi i dołowi, mające około 2 cm długości i około 1 cm szerokości. Migdałek pochodzi z drugiej wewnętrznej kieszonki skrzelowej i w tej tzw. ^embrionalnej zatoce migdałkowej» powstaje on z bujania tkanki mezcnchymalnej. Zależnie od swego rozwoju może wypełniać prawie całą tę zatokę lub też w jej części górnej zachowuje się pusta szczelina, dół nadmigdałkowy (fossa supratonsillańs), na który mogą przechodzić sprawy chorobowe migdałka. Do przodu migdałek ograniczony jest cienkim trójkątnym fałdem (plica triangularis) błony śluzowej , rozpoczynającym się na stronie tylnej łuku językowo-podniebiennego. Fałd ten wąski u góry, ku dołowi przyczepia się szeroko na bocznym brzegu języka. Ta przednia granica migdałka może zanikać w tych przypadkach, gdy migdałek powiększa się do przodu sięgając aż do migdałka językowego. Brzeg tylny migdałka ogranicza łuk gardłowo-podniebienny. W dzieciństwie, do 6 roku życia, migdałek jest największy, z wiekiem ulega w pewnym stopniu uwstecznieniu, tak jak wszystkie narządy łimfatyczne.

Guzkowata powierzchnia przyśrodkowe migdałka, skierowana do jamy ustnej i pokryta błoną śluzową jamy ustnej, jest zwykle płaska lub słabo wypukła; widzimy na niej 10—20 małych, zwykle szczelinowatych otworków, z których w czasie anginy mogą wystawać czopy ropne. Otworki te wiodą do pojedynczych lub rozgałęziających się dołków migdałkowych (fossulae tonsillares) zwanych także zatokami migdałkowymi (sinus tonsil lar es); tak jak cała jama ustna są one wysłane wielowarstwowym nabłonkiem płaskim i otoczone grubą warstwą tkanki limfatycznej, z której zbudowany jest migdałek podniebienny, podobnie jak migdałek językowy. Skupienia tkanki limfatycznej obejmujące poszczególne zatoki poprzegradzane są blaszkami tkanki łącznej. Przy szeroko otwartych ustach normalny migdałek u dorosłego nie jest widoczny. Dopiero przy uciskaniu języka ku dołowi mięśniówka gardła uwypukla go. W stanach zapalnych migdałek bardzo silnie powiększa się i nawet może się stykać z migdałkiem strony przeciwległej; wtenczas łykanie i oddychanie są utrudnione.

Podobne prace

Do góry