Ocena brak

Mięta pieprzowa

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, do 80 cm wysokości, powstała ze skrzyżowania mięty nadwodnej i mięty zielonej. Mocno i aromatycznie pachnąca. Liście podłużnie jajowate do lancetowatych, na wyraźnych ogonkach, z przodu zaostrzone, na brzegu piłkowane, pod spodem słabo owłosione, poza tym, jak i łodyga, nagie. Różowo zabarwione kwiaty w gęstych kłosokształtnych kwiatostanach, osiągających długość 4-6 cm, u dołu często poprzerywane. Tworzy liczne rozłogi.  

Siedlisko: Uprawiana na plantacjach i w ogrodach, tu i ówdzie dziczejąca, przy czym dziczejące egzemplarze szybko znowu wracają do form rodzicielskich.

Rozmieszczenie: W całej Europie uprawiana.

Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec; w Polsce do sierpnia.

Substancje zawarte w roślinie: Około 1,25% olejku eterycznego, który zawiera 50-90% mentolu i 5-20% mentonu; garbniki i gorycze.

Zastosowanie i działanie: Wzmaga wytwarzanie żółci w komórkach wątroby i opróżnianie woreczka żółciowego (działanie cholagogi-czne i cholaretyczne); działa dezynfekująco przy zaburzeniach trawienia z biegunką, (spowodowanych nadmierną fermentacją węglowodanów, tzw. dyspepsją fermentacyjną); zalecana także przy mdłościach; skuteczna przy wzdęciach; w mieszankach z innymi roślinami poprawia ich smak; zewnętrznie - kojąca i uśmierzająca ból (jako olej). U niemowląt może dochodzić do duszności na skutek nadmiernego wdychania mentolu (na przykład z maści przeciwkaszlowej).

Przyrządzanie i stosowanie: Liście (Folia Men-thae piperitae)'. 1 LH jako napar; nalewka: 20-30 kr; olejek (Oleum Menthaepiperitae aet-hericum): 1-2 kr; listki mięty pieprzowej (Rotu-lae Menthae piperitae). WLH: Mentha piperita (świeża, kwitnąca roślina); spagyrik.

Termin zbioru: Od maja do sierpnia.

Podobne prace

Do góry