Ocena brak

Mięśnie wyrazowe głowy

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

W odróżnieniu od mięśni kośćca wyrazowe mięśnie głowy (mm. faciales) albo w ogóle nie są przytwierdzone do kości, albo też tylko na jednym końcu mają przyczep kostny. Zwykle przyczepiają się one do skóry lub do błony śluzowej, w związku z czym przeważnie nie mają one własnych powięzi. Kurcząc się poruszają skórę. Mięśniówką skórna, silnie wykształcona np. u jeża, umożliwia mu szybkie zwijanie się w kłębek. Natomiast mięśnie kośćca, poruszając stawy, same przesuwają się pod skórę. Napinając skórę w pewnych okolicach twarzy mięśnie wyrazowe zmieniają jej kształt oraz wygląd i nadają jej określony wyraz. W stanie rozkurczu mięśni skóra pod wpływem swej sprężystości powraca do pierwotnego stanu. W mięśniach szkieletowych natomiast powrót do kości w stawie do pierwotnego położenia nie odbywa się sam przez się dzięki sprężystości jego tkanek, lecz — jak wiemy — w wyniku pracy mięśni antagoni-stycznych. Z tego powodu rola mięśni przeciwniczych w układzie mięśni twarzy nie jest znaczna i szereg mięśni twarzy w ogóle ich nie ma. Poza tym również napięcie spoczynkowe mięśnia (tonus) przenosi się na skórę i w zależności od stopnia napięcia wyraz twarzy się zmienia. W porażeniu nerwu ruchowego (n. twarzowy) skóra strony porażonej wygładza się i zwisa ku dołowi. Budowa skóry oczywiście również odgrywa rolę. W młodości jest ona bardziej napięta, w starości utraca swą sprężystość — jest zwiotczała; powstają na niej fałdy i bruzdy, które już się nie wygładzają.

Mięśnie wyrazowe twarzy występują przeważnie w postaci cienkich blaszek mięśniowych lub pęczków, które okrężnie jako zwieracze lub promienisto jako rozwieracze układają się dokoła otworów skóry twarzy. Mięśnie te wykonują różne czynności, jak np. mruganie, otwieranie, zamykanie czy przesuwanie szpary ust, ruchy policzków podczas przyjmowania pożywienia, kształtowania kęsów, wytwarzania dźwięków, gwizdania czy śpiewu. Na sklepieniu głowy umięśnienie skórne jest znacznie mniej zróżnicowane i podobnie jak na szyi m. szeroki występuje w postaci szerokich i płaskich blaszek, które odgrywają tylko pomocniczą rolę w działalności mięśni wyrazowych. Te ostatnie są do pewmego stopnia wyizolowane z pozostałych mięśni ciała. Izolacja mięśni twarzy jest związana z ich rolą, jako narządów wyrażających nasze uczucia. Uczucia nasze niezależnie od nas wpływają na krwiobieg. oddychanie, działalność gruczołów, a przede wszystkim na mimikę. O ile jednak uczucia nie podlegają naszej woli, to do pewnego stopnia możemy kierować naszą mimiką. Z twarzy dziecka możemy jeszcze wyraźnie wyczytać uczucia, które poruszają jego psychikę. Dorosły powoli i stopniowo w ciągu życia uczy się panować nad przejawami swych uczuć i nie zdradzać ich wyrazem swych mięśni mimicznych; dla spostrzegawczego obserwatora wystarczy jednak najmniejsze drgnienie twarzy, żeby jak w zwierciadle zobaczyć odbite na niej istotne przeżycia psychiczne.

Podobne prace

Do góry