Ocena brak

Mięśnie obręczy kończyny dolnej

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

Mięśnie kończyny dolnej, tak samo jak kończyny górnej, powstają z jednolitego materiału Możemy podzielić je na mięśnie dorsalne (grzbietowe) i wentralne (brzuszne). Podobnie do m. dwugłowego i m. trójgłowego ramienia, będących przedstawicielami obu tych zasadniczych grup mięśniowych, odróżniamy również na udzie mięśnie prostujące i zginające. Tu jednak rozróżnianie jest znacznie trudniejsze, ponieważ na stronę przyśrodkową uda wciska się oddzielna grupa mięśni przywodzących. Na miednicy podział na mięśnie grzbietowe i brzuszne jest już niewidoczny, kierujemy się więc ich unerwieniem i położeniem w stosunku do kośćca. Na ogół mięśnie rozpoczynające się na kości biodrowej, położonej grzbietowo, i unerwione przez część tylną splotu lędźwiowo-krzyżowego możemy zaliczyć do grupy grzbietowej, mięśnie zaś rozpoczynające się na kościach łonowej i kulszowej, położonych brzusznie, i unerwione przez część przednią splotu lędźwiowo-krzyżowego — do grupy brzusznej (Braus). Do tej grupy należałoby zaliczyć również przywodziciele uda, jednak ze względu na położenie tych mięśni opiszemy je wspólnie z mięśniami uda.

Podobnie jak łopatka dzieli mięśnie okolicy barku na przednie i tylne, tak samo czyni to talerz kości biodrowej. Mięśnie położone na powierzchni krzyżowo-miednicznej kości biodrowej (m. biodrowo-lędżwiowy) tworzą podgrupę, odpowiadającą mm. podłopatko-wemu, obłemu większemu i najszerszemu grzbietu. Podgrupę położoną na powierzchni pośladkowej kości biodrowej (mm. gruszkowaty, pośladkowy mały, pośladkowy średni, napinający powięź szeroką i pośladkowy wielki) możemy porównać do mięśni położonych na powierzchni grzbietowej łopatki (mm. nadgrzebieniowy. podgrzebieniowy, obły mniejszy i naramienny). Poza tymi ogólnymi stosunkami obu podgrup mięśnie miednicy mają zupełnie inne położenie i kształt niz mięśnie stawu ramiennego.

Mięśnie położone na powierzchni pośladkowej kości biodrowej (mm pośladkowe) w związku ze zdobyciem pionowej postawy ciała osiągają u człowieka wielki stopień rozwoju. Mięśnie te regulują równowagę ciała podczas stania i chodzenia, chroniąc przed upadkiem do przodu; natomiast małpy człekokształtne mające długie kończyny górne podpierają się nimi przy chodzie pionowym i mają słabo rozwinięte mm. pośladkowe. Według Buffona silny rozwój pośladków jest właściwością charakterystyczną dla człowieka („seule l espćce humaine a des fesses").

Ogółem okolica obręczy kończyny dolnej zawiera trzynaście mięśni. Grupę przednią grzbietowych mięśni biodrowych stanowi m. biodrowo-lędżwiowy składający się z mięśni: 1) lędźwiowego większego, 2) lędźwiowego mniejszego i 3) biodrowego; pierwotne przyczepy końcowe tej grupy znajdują się na krętarzu mniejszym. Grupę tylną grzbietowych mięśni biodrowych tworzą mięśnie pośladka: 4) gruszkowaty, 5) pośladkowy wielki, 6) pośladkowy średni, 7) pośladkowy mały i 8) napinacz powięzi szerokiej; ich pierwotny przyczep końcowy leży w okolicy krętarza większego. Grupę mięśni brzusznych tworzą: 9) zasłaniacz wewnętrzny, 10) bliźniaczy górny, 11) bliźniaczy dolny, 12) czworoboczny uda i 13) zasłaniacz zewnętrzny. Wszystkie te mięśnie rozpoczynają się na miednicy (kości miedniczej i krzyżowej).

Podobne prace

Do góry