Ocena brak

Mięśnie brodawkowate

Autor /ashley Dodano /18.01.2012

W komorze lewej odróżniamy dwa mięśnie brodawkowate, jeden przedni (anterior), drugi tylny (poste-rior); każdy z nich ustawiony jest w linii wcięcia między płatkami i oba wysyłają struny ścięgniste do zwróconych do siebie części obu płatków. Tak jak wszystkie części komory lewej również i struny ścięgniste są tu silniejsze niż w komorze prawej. Oba mięśnie brodawkowate są szczególnie silne, bardziej rozwinięte niż w komorze prawej i obydwa mniej więcej tej samej wielkości. Oba mięśnie wychodzą bezpośrednio ze ścian komory, ich podstawy jednak nigdy nie zstępują aż do koniuszka serca. Mięsień brodawkowaty przedni odchodzi z przedniej ściany komory w sąsiedztwie jej bocznej granicy, mięsień brodawkowaty tyl n y — ze ściany tylnej w pobliżu ściany przegrodowej.

Powierzchnie mięśni brodawkowa tych zwrócone ku sobie nie są równe, lecz tak zakrzywione, że powierzchnia wklęsła jednego odpowiada wypukłości drugiego. W chwili skurczu oba mięśnie mogą ściśle przylegać do siebie. Zwykle m. brodawkowaty przedni jest wypukły i objęty wklęsłością m. brodawkowatego tylnego.

Kształt i liczba mięśni brodawkowa tych ulega dość znacznej zmienności. Bardzo często ich wolne górne części dzielą się na dwa stożki mniej więcej tej samej wielkości, tak że mamy wówczas nie dwa, lecz cztery mięśnie brodawkowate. Również liczba trzech, pięciu lub nawet większa nie należy do wyjątków. Często same tylko wierzchołki mięśni mogą się dzielić na dwa lub trzy krótkie stożki, z których odchodzą pęczki strun ścięgnistych.

Podobne prace

Do góry