Ocena brak

Mięsień żwacz

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

M. żwacz (ra. masseter; massaomai = żuć) jest mięśniem krótkim, grubym, kształtu czworobocznego, położonym na powierzchni bocznej gałęzi żuchwy.

Mięsień żwacz składa się z dwóch części, które tylko z tyłu i u góry wyraźnie są od siebie oddzielone. Część powierzchowna (pars superficialis) jest dłuższa i szersza; rozpoczyna się ona długim i silnie zazębionym ścięgnem na dolnym brzegu kości jarzmowej i łuku jarzmowego aż do szwu skroniowo-jarzmowego. Włókna biegną skośnie ku tyłowi oraz do dołu i kończą się na powierzchni bocznej dolnej części gałęzi i kąta żuchwy, sięgając aż do guzowatości żwraczowej. Część głęboka (pars profunda), słabsza, rozpoczyna się włóknami mięśniowymi na tylnej części łuku jarzmowego i sięga prawie do stawu skroniowo-żuchwowego. Włókna biegną prosto ku dołowi i łączą się z włóknami części powierzchownej; tylko część włókien części głębokiej przyczepia się samodzielnie nieco powyżej do ' gałęzi żuchwy. Od tyłu można wniknąć między obie części tak jak do kieszonki; wypełniona jest ona luźną tkanką łączną, która ułatwia przesuwanie się obu części względem siebie.

M. żwacz, tak samo jak m. skroniowy, unosi żuchwę i obraca ją nieco do boku.

 Powierzchnia wewnętrzna mięśnia przylega 1) do gałęzi żuchwy i 2) wcięcia żuchwy, przez które przechodzi powrózek naczyniowo-nerwowy (nerw i naczynia żwaczowe), 3) do m. skroniowego, który częściowo tworzy dno wcięcia żuchwy. 4) do wyrostka dziobiastego oraz 5) do m. policzkowego, od którego oddziela ją poduszeczka tłuszczowa policzka. Powierzchnia zewnętrzna, przykryta powięzią, sąsiaduje 1) z trzema mięśniami: jarzmowym większym, śmiechowym i szerokim szyi, 2) z częścią przednią ślinianki przyusznej i 3) krzyżuje jej przewód, tętnicę poprzeczną twarzy i gałęzie nerwu twarzowego. Brzeg przedni daje się na żywym uchwycić palcami przez skórę; również powierzchnia przednia mięśnia jest wyraźnie wyczuwalna. Poza tym na brzegu przednim mięśnia na żuchwie wyczuwa się pulsowanie tętnicy twarzowej.

Unaczynienie: główne unaczynienie stanowi t. żwaczowa, gałąź t. szczękowej.

Mięsień jest unerwiony przez n. zwaczowy. gałąź n. trójdzielnego (V3), który wraz z naczyniami żwaczowymi przechodzi przez wcięcie żuchwy i wnika do powierzchni wewnętrznej mięśnia.

Część głęboka m. żwacza może być nieraz wzmocniona pasmem mięśniowym rozpoczynającym się na więzadle bocznym stawu skroniowo-żuchwowego lub na kości jarzmowej (m. masseter trigastncus*). Część głęboka może łączyć się w większym lub mniejszym stopniu z m. skroniowym, skrzydłowym bocznym lub policzkowym.

Podobne prace

Do góry