Ocena brak

Mięsień żuchwowo-gnykowry

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

Mięsień żuchwowo-gnykowy (m. mylohyoideus; myle = młyn) jest mięśniem płaskim, trójkątnym, który wspólnie z przeciwległym jest rozpięty w łuku trzonu żuchwy i wytwarza dno jamy ustnej.

Mięsień rozpoczyna się na kresie żuchwowo-gny-kowej żuchwy. Włókna biegną równolegle ku tyłowi, do dołu i przyśrodkowo, kończąc się w większości na łącznotkankowym szwie położonym w płaszczyźnie pośrodkowej i rozpiętym między kością gnykową a spojeniem żuchwy; tylne włókna przyczepiają się do powierzchni przedniej trzonu kości gnykowej.

Gdy kość gnykową jest ustalona, mięsień obniża żuchwę. Gdy żuchwa jest ustalona, unosi kość gnykową ku górze i do przodu, napina dno jamy ustnej, podpiera i unosi język. Odgrywa dużą rolę podczas łykania (p. gardło).

Topografia. Powierzchnię dolną mięśnia żuchwowo-gnykowego przykrywa brzusiec przedni m. dwubrzuścowego, ślinianka podżuchwowa i m. szeroki szyi. Powierzchnia górna, skierowana ku jamie ustnej, tworzy jej dno (diaphragma oris). Na mej spoczywa przyśrodkowo m. bródkowo-gnykowy, nad którym leżą mm. języka, bocznie zaś ślinianka pod językowa. Ku tyłowi m. żuchwowo-gnykowy sięga mniej więcej do trzeciego zęba trzonowego. Szczelina nad brzegiem tylnym mięśnia tworzy wrota, przez które mięśnie, nerwy, naczynia i gruczoły wstępują do jamy ustnej (m. zwieracz górny gardła, n. podjęzykowy, n. językowy, t. i żż. językowe, przewód ślinianki podżuchwowej).

Unaczynienie: t. podbródkowa (gałąź t. twarzowej), gałąź żuchwowo-gnykowa (od t. szczękowej), t. podjęzykowa (od t. językowej).

Unerwienie: m. żuchwowo-gnykowy jest unerwiony tak jak brzusiec przedni m. dwubrzuścowego przez n. żuchwowo-gnykowy, gałąź n. zębodołowego dolnego.

M. żuchwowo-gnykowy może łączyć się częściowo z mięśniem przeciwległym i z sąsiednimi mięśniami. Szew łącznotkankowy może zanikać i wtedy oba mięśnie, prawy i lewy, zlewają się w jeden. Może on wcale nie występować i być zastąpiony przez brzusiec przedni m. dwubrzuścowego.

Do góry