Ocena brak

Mięsień zginacz powierzchowny palców

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. zginacz powierzchowny palców (ra. flexor digitorium superficialis) stanowi głębszą, drugą warstwę przednich mięśni przedramienia, położoną pod czterema poprzednimi mięśniami. Jest to mięsień spłaszczony, szeroki, który czterema oddzielnymi ścięgnami kieruje się do czterech ostatnich palców ręki.

Przyczepy. Rozpoczyna się on dwiema głowami. Głowa ra-mienno-łokciowa (caput humeroulnare) zaczyna się na nadkłykciu przyśrodkowym kości ramiennej i na wyrostku dziobiastym kości łokciowej, zrośnięta z sąsiednimi mięśniami. Głowa promieniowa (icaput radiale) odchodzi od powierzchni przedniej końca bliższego kości promieniowej; poza tym włókna mięśniowe odchodzą od łuku ścięgnistego rozpiętego między obu głowami. Łuk ten przebiega nad nerwem pośrodkowym i naczyniami łokciowymi. Włókna zbiegają się w kierunku dalszym i wytwarzają cztery brzuśce, z których powstają cztery płaskie, długie ścięgna; brzuśce te, tak samo jak ścięgna, są ułożone w ten sposób, że przeznaczone dla III i IV palca położone powierzchownie, dla II i V zaś głębiej.

Wszystkie cztery ścięgna biegną pod troczkiem zginaczy przez kanał nadgarstka, przechodzą na dłoniową stronę ręki i kierują się do palców. Doszedłszy do paliczka bliższego każde ścięgno rozdziela się na dwie odnogi.

Ścięgno rozdwajając się tworzy szczelinę, przez którą przechodzi ścięgno zginacza głębokiego palców. Stąd zginacz powierzchowny palców nosił dawniej nazwę zginacza przeszytego (m. flexor perfo-ratus), a zginacz głęboki — przeszywającego (ra. flexor perfo-rans). Poniżej szczeliny dla ścięgna zginacza głębokiego palców obie odnogi ścięgna zginacza powierzchownego wymieniają między sobą część włókien, tworząc skrzyżowanie ścięgien (chiasma tendi-nura); każda z odnóg kończy się na brzegach środkowego paliczka.

Chociaż mięsień ten rozpoczyna się na kości ramiennej, działanie jego na staw łokciowy jest minimalne. Główna praca polega na zginaniu ręki i palców. Jest on najsilniejszym zginaczem ręki w obu jej stawach i silnym zginaczem środkowych paliczków w stosunku do bliższych. W ruchu tym, który wynosi 110—130°, jest on wspomagany przez zginacz głęboki palców i działanie to przenosi się również na staw śródręczno-paliczkowy. Ruchy zginacza powierzchownego są najsilniejsze w skrajnym zgięciu grzbietowym ręki i palców, gdyż w tym położeniu mięsień jest najbardziej rozciągnięty. Niezależnie też od naszej woli nadajemy takie położenie ręce przed zaciśnięciem jej w pięść. Gdy ręka jest silnie zgięta dłoniowo, mięsień ten, chociaż skurczony, nie może dalej zginać palców; traci on prawie całą siłę.

Poza tym mięsień bierze udział w przywodzeniu palców do palca środkowego.

Zginacz powierzchowny palców spoczywa na głębokich zginaczach, przedzielony od nich blaszką powięziową, w której biegną nerw pośrodkowy i naczynia łokciowe. W górnej części przedramienia jest on przykryty opisanymi poprzednio czterema mięśniami powierzchownymi; w części dolnej natomiast zginacz powierzchowny palców. jeszcze mięśniowy, jest widoczny między ścięgnami tych mięśni, przykryty powięzią i skórą. Między obu głowami początkowymi mięśnia, jak wspomniano, jest rozpięty łuk ścięgnisty, pod którym przechodzą nerw pośrodkowy i naczynia łokciowe. Przez te wrota naczyniowo-nerwowe (kanał łokciowy, canalis ulnans) głębokie ropnie przedramienia mogą się kierować do dołu łokciowego i stąd wstępować wyżej na ramię. Czasami od wyrostka dziobiastego kości łokciowej może odchodzić cienkie pasmo ścięgniste, które łączy się z powyższym łukiem, dzieląc wrota na dwie części: część promieniowa obejmuje ścięgno m. dwugłowego ramienia, przez część łokciową biegną wspomniane naczynia i nerw pośrodkowy.

Nieraz zdarza się kaletka maziowa przy początku mięśnia, w szczelinie między kością promieniową a łokciową.

Brzusiec mięśniowy dla II palca może być przedzielony ścięgnem pośrednim na dwie części (birenter). Głowa promieniowa mięśnia jest bardzo zmienna, może nie występować, jak np. u niższych Naczelnych; w rozwoju osobniczym powstaje później od głowy ramienno-łokciowej. Również ścięgno V palca może nie występować. Czasami wszystkie cztery brzuśce są zupełnie samodzielne. Częściej zdarzają się połączenia z sąsiednimi mięśniami.

Podobne prace

Do góry