Ocena brak

Mięsień zginacz głęboki palców

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. zginacz głęboki palców (m. flexor digitorum profundus) stanowi część łokciową trzeciej warstwy przedniej grupy mięśnia przedramienia. Tak jak poprzedni, jest to mięsień szeroki, który biegnie z górnej połowy przedramienia do dalszych paliczków czterech ostatnich palców.

Mięsień rozpoczyna się na dwóch trzecich górnych częściach przedniej i przyśrodkowej powierzchni trzonu kości łokciowej oraz na błonie międzykostnej przedramienia. U góry początek mięśnia zachodzi z tyłu na powierzchnię wewnętrzną blaszki ścięgnistej zginacza łokciowego nadgarstka na brzegu tylnym kości łokciowej. Włókna kierują się równolegle ku dołowi i poniżej połowy długości przedramienia krótki brzusiec mięśnia przechodzi w cztery płaskie, długie ścięgna leżące na jednym poziomie. Biegną one przez kanał nadgarstka poza ścięgnami zginacza powierzchownego, następnie wzdłuż dłoni nieco rozbieżnie do II—V palca; każde ścięgno przechodzi na wysokości paliczka bliższego między odnogami odpowiedniego ścięgna zginacza powierzchownego palców i kończy się na podstawie paliczka dalszego.

Zginacz głęboki palców jest zginaczem ręki, głównie jednak wszystkich stawów II—V palca. Oprócz funkcji zginania jest on również przywodzicielem ręki. Większość ludzi nie potrafi poruszać wyłącznie dalszym paliczkiem w stosunku do środkowego, jednak przez ćwiczenie umiejętność tę można nabyć. Mięsień zbliża do siebie rozstawione palce. Zginając dalsze paliczki ustawiamy zwykle rękę w położeniu zgięcia grzbietowego (np. pisząc), ponieważ mięsień rozciąga się wtedy i siła jego wzrasta.

Zginacz głęboki jest przykryty zginaczem powierzchownym palców i zginaczem łokciowym nadgarstka, od którego oddziela go nerw i naczynia łokciowe oraz nerw pośrodkowy. Z kolei przykrywa on kość łokciową, błonę między kostną i m. nawrotny czworoboczny. Jego brzeg łokciowy styka się ze zginaczem łokciowym nadgarstka; brzeg promieniowy- jest skierowany do zginacza długiego kciuka; między obu mięśniami biegnie neru- i .naczynia międzykostne przednie. W obrębie śródręcza z brzegiem promieniowym każdego ścięgna łączy się wysmukły, mały mięsień, tzw. mięsień gli-stowaty. Cztery- te mięśnie będą opisane wspólnie z mięśniami ręki.

Unerwienie: n. łokciowy i n. pośrodkowy. Oba nerwy kilkakrotnie zespalają się. Część mięśnia wysyłająca ścięgna do III—V palca jest unerwiona głównie przez n. łokciowy, choć otrzymuje również włókna od n. pośrod-kowego. Uszkodzony n. łokciowy może być w znacznym stopniu zastąpiony przez n, pośrodkowy. Brzusiec mięśnia przeznaczony dla II palca przypuszczalnie jest unerwiony wyłącznie przez n. pośrodkowy.

Często zdarzają się połączenia z sąsiednimi mięśniami. Cztery brzuśce mięśnia mogą być w większym lub mniejszym stopniu samodzielne. Może on rozpoczynać się również na kości promieniowej lub mieć pasmo wzmacniające od wyrostka dziobiastego.

Podobne prace

Do góry