Ocena brak

Mięsień trójgłowy ramienia

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. trójgłowy ramienia (m. triceps brachii). Mięsień ten zajmuje całą powierzchnię tylną ramienia. Rozpoczyna się on trzema głowami, z których jedna, głowa przyśrodkową, tworzy warstwę głęboką, położoną bezpośrednio na kości ramiennej, obie pozostałe zaś, głowa boczna i głowa długa, leżą powierzchownie na głowie głębokiej. Pod tym względem istnieje pewne podobieństwo z grupą przednią, w której również jeden mięsień głęboki (m. ramienny) jest przykryty obu głowami m. dwugłowego .

Głowa długa (caput longum) rozpoczyna się płaskim ścięgnem na guzku podpanewkowym łopatki; biegnie ona między m. obłym mniejszym a m. obłym większym ku dołowi; u góry jest przykryta m. naramiennym, poniżej pokrywa głowę przyśrodkową i wreszcie przechodzi w brzeg przyśrodkowy wspólnego ścięgna końcowego. Głowa boczna (caput laterale) rozpoczyna się na powierzchni tylnej kości ramiennej powyżej bruzdy n. promieniowego , jak również na przegrodzie międzymięśniowej bocznej; włókna biegną równolegle ku dołowi nad bruzdą n. promieniowego i przykrywają częściowo głowę przyśrodkową, przechodząc w ścięgno końcowe wzdłuż jego brzegu bocznego. Głowa przyśrodkową (caput mediale) rozpoczyna się na powierzchni tylnej kości ramiennej od bruzdy n. promieniowego ku dołowi aż do torebki stawu łokciowego, do którego również się przyczynia; poza tym włókna odchodzą od przegrody międzymięśniowej bocznej i przyśrodkowej. Ku dołowi głowa przyśrodkową dochodzi do m. łokciowegoi przechodzi w wielkie, płaskie ścięgno. Wspólne ścięgno wszystkich trzech głów m. trójgłowego kończy się na powierzchni tylnej wyrostka łokciowego kości łokciowej.

Wszystkie trzy głowy m. trójgłowego mogą pracować wspólnie lub też głowa długa może kurczyć się oddzielnie. Obie krótkie głowy są jednostawowe, długa przebiega nad dwoma stawami i działanie jej na staw ramienny może być przeszło dwa razy silniejsze niż działanie na staw łokciowy. Głowa długa jest najsilniejszym prostownikiem ramienia w stawie ramiennym i bardzo silnym przywodzicie-lem. Pod tym względem ustępuje tylko pracy m. piersiowego większego, a przewyższa działanie m. obłego większego.

Działanie całego mięśnia na staw łokciowy polega na prostowaniu; wraz z m. łokciowym jest to główny i prawie wyłączny prostownik, przy czym obie głowy krótkie wykonują dwie trzecie całej pracy. M. trójgłowy wraz ze zginaczami bardzo silnie ustalają staw łokciowy. Gdy ramię jest opuszczone, siła ciężkości zastępuje działanie mięśnia; dlatego też działanie zginaczy jest przeszło o jedną trzecią większe niż m. trójgłowego. Również napięcie spoczynkowe zginaczy jest większe od napięcia m. trójgłowego; z tego powodu staw łokciowy w stanie spoczynku jest nieco zgięty. M. trójgłowy działa na staw łokciowy wyłącznie jako prostownik, nie ma funkcji pobocznej, jak np. m. dwugłowy, który oprócz zginania wykonuje również ruch odwracania. Przyczep mięśnia do torebki stawowej pociąga ją i wygładza fałdy, które przy rozluźnionej torebce mogłyby się wpuklać w obręb stawu.

W górnej części m. trójgłowy jest przykryty m. naramiennym. Głowa długa biegnie do tyłu od m. obłego większego i oddziela otwór pachowy boczny od otworu przyśrodkowego. o których wspominaliśmy poprzednio. Niżej, w części ramiennej, m. trójgłowy jest przykryty skórą na swej powierzchni tylnej. Powierzchnia przednia spoczywa na kości ramiennej; jest ona przedzielona bruzdą n. promieniowego, w której biegnie nerw tej nazwy i naczynia głębokie ramienia; tylko głowa długa leży nieco przyśrodkowo od kości. Brzeg boczny graniczy z m. ramienno-promienio\vym i m. ramiennym. Wzdłuż brzegu przyśrodkowego biegnie nerw łokciowy i tętnica poboczna łokciowa górna

W otoczeniu ścięgna końcowego m. trójgłowego znajduje się kilka kaletek: kaletka podskórna wyrostka łokciowego (bursa subcutanea oleerani) stale występuje u dorosłych między wyrostkiem łokciowym a skórą. Nierzadko znajduje się druga kaletka w obrębie ścięgna m. trójgłowego powyżej wyrostka łokciowego (bursa intratendinea oleerani), a czasem również między ścięgnem a torebką stawową (bursa subtendinea ra. tricipitis brachii). Powyższe kaletki nie łączą się z jamą stawową.

Czasem mięsień ten może być czworogłowy. Głowa czwarta może rozpoczynać się na brzegu bocznym łopatki, na wyrostku kruczym, na torebce stawu ramiennego, na kości ramiennej. Ścięgno początkowe głowy długiej prawie stale łączy się pasmem ścięgnistym ze ścięgnem m. najszerszego grzbietu. Pasmo to jest pozostałością mięśnia, który u małp człekokształtnych za pośrednictwem przegrody międzymięśniowej przyśrodkowej zstępuje ku dołowi aż do nadkłykcia przyśrodkowego (ra. latissimoepicondyloideus). Na uwagę zasługuje również mały mięsień występujący stosunkowo często (25%), rozpięty nad bruzdą m. łokciowego, który biegnie poprzecznie od nadkłykcia przyśrodkowego do wyrostka łokciowego (ra. epitrochleoanconeus). Występuje on u znacznej liczby ssaków włączając małpy niższe: jest on unerwiony przez nerw łokciowy i genetycznie nie ma nic wspólnego z m. trójgłowym, nawiązuje zaś do zginacza łokciowego nadgarstka.

Podobne prace

Do góry