Ocena brak

Mięsień strzałkowy długi

Autor /sara Dodano /05.01.2012

M. strzałkowy długi (ra. peroneus s. fibularis longus) jest bardziej powierzchownie położony i dłuższy od krótkiego; jest on rozpięty między częścią górną i boczną goleni a kością I śródstopia.

Mięsień ten rozpoczyna się dwiema częściami: jedna, górna, odchodzi od: 1) kłykcia bocznego k. piszczelowej, 2) torebki stawu piszczelowo-strzałkowego i 3) głowy strzałki; druga, dolna rozpoczyna się: 4) poniżej głowy od górnego odcinka powierzchni bocznej strzałki, 5) od odpowiednich części przegrody międzymięśnio-wej goleni przedniej i 6) tylnej oraz 7) od powięzi goleni. Przez szczelinę między obu częściami, położoną poniżej głowy strzałki, przechodzi nerw strzałkowy wspólny. Włókna mięśniowe, o układzie pierzastym, kierują się ku dołowi i na połowie wysokości goleni przechodzą w płaskie ścięgno, które przebiega w podłużnym wyżłobieniu ścięgna m. strzałkowego krótkiego.

Oba ścięgna biegną dalej razem ku dołowi i do tyłu; w bruździe po stronie tylnej kostki bocznej są one objęte wspólną pochewką maziową ścięgna i przytwierdzone zgrubiałym pasmem powięzi goleni, tzw. troczkiem górnym mm. strzałkowych (retinaculum mm. pero-neorum superius). Następnie oba ścięgna owijają się dokoła kostki jak dokoła bloczka, przebiegają poniżej kostki na więzadle piętowo-strzał-kowym i kierują się na powierzchnię boczną kości piętowej. Tutaj oba ścięgna rozchodzą się; dolne ścięgno m. strzałkowego długiego układa się w rowku kostnym pod bloczkiem strzałkowym kości piętowej, umocowane przez zgrubiałe pasmo powięzi grzbietowej stopy, tzw. troczek dolny mm. strzałko wy ch (retinaculum mm. per oneorum inferius, p. dalej), i podąża do brzegu bocznego stopy. Teraz ścięgno przebiega wzdłuż chrzęstnej powierzchni bruzdy ścięgna m. strzałkowego długiego kości sześciennej służącego za bloczek i wstępuje na podeszwę stopy, zataczając drugi, bardziej ostry łuk niż poprzednio dokoła kostki. W przebiegu przez ten rowek ścięgno objęte jest pochewką maziową podeszwową i umocowane więzadłem podeszwowym długim, które przebiega pod nim. Po skośnym przebiegu pod poprzecznym sklepieniem stopy ścięgno kończy się obok przyczepu m. piszczelowego przedniego na kości klinowatej przyśrodkowej i na guzowatości I kości śródstopia.

M. strzałkowy długi jest najsilniejszym mięśniem na-wrotnym stopy, unosi brzeg boczny i opuszcza brzeg przyśrodkowy; z ruchem tym łączy się ruch odwodzenia stopy. Działanie m. piszczelowego przedniego i m. strzałkowego długiego, dwóch przeciwniczych mięśni, usztywnia sklepienie stopy, a nawet może je zwiększyć.

Ponieważ oba mm. strzałkowe, długi i krótki, biegną do tyłu od kostki bocznej, nie są więc one zginaczami grzbietowymi stopy, jak pozostałe przednie mięśnie goleni, lecz współpracując z grupą tylną zginają stopę w kierunku podeszwowym. Zginacze podeszwowe są też kilkakrotnie silniejsze od zginaczy grzbietowych (unoszenie się na koniuszki palców przeciw masie ciała). Przypuszczalnie pionowa postawa ciała i dwunożny chód były przyczyną przekształcenia się mm. strzałkowych w zginacze podeszwowe, jak również silnego rozwoju kostki bocznej. Jeszcze u wielu ssaków ścięgna mm. strzałkowych biegną do przodu od słabo rozwiniętej kostki bocznej.

Podobne prace

Do góry