Ocena brak

Mięsień skośny wewnętrzny brzucha

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

M. skośny wewnętrzny brzucha (m. obliąuus internus abdominis) tak jak poprzedni jest mięśniem płaskim, czworokątnym, z przodu znacznie dłuższym niż z tyłu; włókna jego są skierowane odwrotnie niż poprzedniego, a mianowicie od okolicy lędźwiowo-biodrowej do dolnych żeber, do kresy białej i więzadła pachwinowego. Jest on położony bezpośrednio pod m. skośnym zewnętrznym; ze wszystkich trzech bocznych mięśni brzucha jest on najmniejszy.

 M. skośny wewnętrzny brzucha rozpoczyna się 1) na powierzchni tylnej złączonych blaszek powięzi piersio-wo-lędźwiowej, 2) na kresie pośredniej grzebienia biodrowego i 3) na bocznych dwóch trzecich częściach więzadła pachwinowego.

Włókna tylne, rozpoczynające się na powięzi piersiowo-lędźwiowej, biegną ku górze i do przodu, mają więc kierunek włókien mm. międzyżebrowych wewnętrznych i przyczepiają się do brzegów dolnych dwunastego — dziesiątego żebra. Główna masa włókien, rozpoczynająca się na grzebieniu biodrowym i więzadle pachwinowym, biegnie rozbieżnie w kierunku przyśrodkowym; włókna górne wstępują biegnąc równolegle do końców dziesiątej — ósmej chrząstki żebrowej, włókna środkowe mają przebieg poziomy; włókna dolne odchodzące od więzadła pachwinowego zstępują nieco ku dołowi. Wszystkie włókna, z wyjątkiem przyczepiających się do żeber, bocznie od m. prostego przechodzą linią łukowatą w płaskie i szerokie rozcięgno. Rozcięgno to na swej drodze do linii pośrodkowej w swych górnych dwóch trzecich częściach dzieli się na dwie blaszki, z których jedna biegnie do przodu, druga do tyłu od m. prostego brzucha, biorąc udział w wytwarzaniu pochewki m. prostego brzucha (p. dalej). W dolnej trzeciej części wszystkie włókna rozcięgna przebiegają do przodu od m. prostego brzucha; w tej części ścięgnista blaszka tylna pochewki m. prostego nie występuje; brzeg, którym kończy się ona u dołu, jest wklęsły i nosi nazwę kresy łukowatej (p. dalej). Od dolnej części mięśnia odchodzą włókna mięśniowe, które u mężczyzny wspólnie z włóknami m. poprzecznego brzucha przyłączają się do powrózka nasiennego i wytwarzają dżwigacz jądra  u kobiety zaś dochodzą do więzadła obłego macicy.

Na wysokości przyczepu do żeber czasem występują w mięśniu smugi ścięgniste, zawierające nieraz części chrzęstne; biegną one w przedłużeniu ostatnich żeber i wskazują na proces zanikowy, odbywający się u dołu klatki piersiowej.

Obustronny skurcz m. skośnego wewnętrznego brzucha zgina tułów do przodu, a równocześnie pociąga klatkę piersiową ku dołowi (wydech). Skurcz jednostronny obraca tułów w tę samą stronę, cofa staw ramienny tejże strony. W ruchu tym współpracuje on z m.skośnym zewnętrznym strony przeciwległej. Współpracując z m. skośnym zewnętrznym tej samej strony powoduje on zgięcie boczne tułowia, natomiast znoszą się przeciwnicze składowe obrotowe obu mięśni.

Podobne prace

Do góry