Ocena brak

Mięsień rylcowo-gardłowy

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

M. rylcowo-gardłowy (m. stylo pharyngeus) jest długi, wysmukły i okrą-gławy w swej części górnej, szeroki i cienki w części dolnej.

Mięsień ten rozpoczyna się u podstawy wyrostka rylco-watego. Kieruje się on ku dołowi i przyśrodkowo, a między zwieraczem górnym i środkowym wnika w ścianę gardła. Od tego miejsca począwszy łączy się z włóknami m. gardłowo-podniebiennego i wraz z nim tworzy najgłębszą warstwę mięśniówki gardła. Ściana tylna gardła od poziomu kości gnykowej do górnego brzegu chrząstki tarczowatej pokryta jest podłużnym pasmem obu tych mięśni. Włókna m. rylcowo-gardłowcgo kończą się: i) częściowo w błonie włóknistej, 2) częściowo w torebce migdałków podniebiennych, 3) na górnym brzegu chrząstki tarczowatej i pierścieniowatej oraz 4) na powierzchni przedniej nagłośni (część włókien utrwala fałd gar-dłowo-nagłośniowy).

Górna część m. rylcowo-gardłowegO położona jest między tętnicą szyjną zewnętrzną i wewnętrzną oraz między zwieraczem górnym a m. rylcowo-gnykowym. Wraz z tym ostatnim i m. rylcowo-językowym, które położone są do przodu od niego, wytwarza tzw. «bukiet Riolana» (trzy mięśnie odchodzące od wyrostka rylcowatego). Od strony tylnej, a następnie bocznej m. rylcowo-gardłowy jest objęty nerwem językowo-gardło-wym. W dolnej części ściany gardła mięsień przylega do błony włóknistej, z zewnątrz przykryty jest przez zwieracze.

Podobne prace

Do góry