Ocena brak

Mięsień ramienno-promieniowy

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. ramienno-promieniowy (ra. brachioradialis) jest najsilniejszym i najbardziej powierzchownym mięśniem grupy promieniowej; jest to mięsień wydłużony, w części górnej mięśniowy, w dolnej ścięgnisty, rozpięty między dolną częścią kości ramiennej a dalszym końcem kości promieniowej.

Mięsień ten rozpoczyna się na brzegu bocznym kości ramiennej, nieco poniżej połowy jej długości, oraz na przegrodzie międzymięśniowej bocznej ramienia. Włókna mięśniowe kierują się ku dołowi i w połowie długości przedramienia przechodzą w długie, spłaszczone ścięgno; biegnie ono wzdłuż przedniego brzegu kości promieniowej i kończy się tuż powyżej wyrostka rylcowatego.

M. ramienno-promieniowy jest mięśniem jednostawo-wym. Jest on silnym zginaczem stawu łokciowego, nieznacznie tylko ustępując długiej czy krótkiej głowie m. dwugłowego ramienia. Oprócz m. dwugłowego i m. ramiennego jest on najsilniejszym zginaczem. Najsilniej zgina w położeniu nawróconym. Poza składową zginającą mięsień ten ma również nieznaczną składową nawracającą i odwracającą przedramię zależnie od położenia przedramienia.

Powierzchnia zewnętrzna mięśnia jest przykryta na całej swej przestrzeni powięzią i skórą, tylko u samego dołu ścięgno jego krzyżują od przodu odwodzi-ciel długi kciuka i prostownik krótki kciuka. Powierzchnia wewnętrzna spoczywa na dolnej części kości ramiennej, na obu prostownikach promieniowych nadgarstka, na dolnym końcu m. nawrotnego obłego i kości promieniowej. Na ramieniu między m. ramienno-promieniowym a m. ramiennym znajduje się w głębi new promieniowy; w okolicy tej oba mięśnie nieraz są z sobą zrośnięte, ponieważ część boczna m. ramiennego pochodzi z tego samego zawiązka i może być tak samo unerwiona jak m. ramienno-promienio-wy. W okolicy łokciowej przedni brzeg mięśnia zbiega się ku dołowi pod ostrym kątem z m. nawrotnym obłym, z którym ogranicza dół łokciowy. Nerw promieniowy znajduje się tu między m. ramienno-promieniowym a ścięgnem m. dwugłowego (w części bocznej dołu łokciowego). Brzeg boczny tego ścięgna stanowi dogodny punkt orientacyjny dla dojścia do nerwu. Ku dołowi brzeg przedni mięśnia ogranicza bruzdę promieniową przedramienia, w której leży tętnica promieniowa wraz z towarzyszącymi jej żyłami i gałąź powierzchowna nerwu promieniowego.

Na szczególną uwagę zasługuje położenie powierzchni zewnętrznej mięśnia w związku z jego czynnością. Powierzchnia zewnętrzna m. ramienno-promieniowego jest ustawiona na ramieniu w płaszczyźnie strzałkowej, w okolicy łokciowej leży ona w płaszczyźnie czołowej i w tym położeniu dochodzi do miejsca zetknięcia się ze zginaczem promieniowym nadgarstka. Poniżej ustawia się znowu w płaszczyźnie strzałkowej.

Kaletka maziowa znajduje się na przyczepie mięśnia między ścięgnem a krzyżującymi go mięśniami kciuka, odwodzicielem długim i prostownikiem krótkim.

Początek mięśnia ramienno-promieniowego może sięgać aż do przyczepu m. naramiennego, jego koniec — do kości III śródręcza, do kości łódeczkowatej lub czworobocznej większej. Brak mięśnia łączy się z brakiem kości ramiennej. Rzadkie są przypadki zdwojenia całego mięśnia, częściej występują dwa ścięgna. Nieraz zdarzają się połączenia z sąsiednimi mięśniami.

Podobne prace

Do góry