Ocena brak

Mięsień prostownik palców

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. prostownik palców (m. extensor digitorum) biegnie od nadkłykcia bocznego kości ramiennej do czterech ostatnich palców; w części bliższej jest mięśniowy, następnie przechodzi w cztery długie ścięgna.

Mięsień ten rozpoczyna się: 1) na nadkłykciu bocznym kości ramiennej, 2) na więzadle pobocznym promieniowym, 3) na więzadle pierścieniowatym oraz 4) na powięzi przedramienia i jest zrośnięty z sąsiednimi mięśniami. Włókna biegną ku dołowi i w połowie długości przedramienia dzielą się na trzy, rzadko na cztery brzuśce, które przechodzą przeważnie w cztery płaskie, długie ścięgna; wszystkie one biegną wspólnie przez czwarty przedział troczka prostowników  razem ze ścięgnem prostownika wskaziciela i rozchodząc się kierują na powierzchnię grzbietową bliższego paliczka II— —V palca; tutaj przechodzą one w rozcięgno grzbietowe (p. dalej), kończące się na podstawach dalszych paliczków.

Prostownik palców prostuje palce w stawach śródręcz-no-paliczkowych; jego ścięgna przebiegają nad głowami kości śródrę-cza jak nad bloczkami. Poza tym jest on odwodzicielem palców. Mięsień ten nie działa bezpośrednio na stawy międzypaliczkowe, wielkość skracania się jego włókien jest niedostateczna. Na stawy te działają mm. międzykostne i glistowate. Z powodu niewystarczalności prostowników i zginaczy palców nie możemy równocześnie silnie zginać czy prostować stawów ręki i palców. Jeżeli zaciśniętą pięść silnie zegniemy dłoniowo, palce się rozluźniają. Prostownik palców jest poza tym najsilniejszym prostownikiem ręki; natomiast działanie jego jako przywo-dziciela nie jest wielkie.

Mięsień ten leży powierzchownie po stronie grzbietowej przedramienia; u ludzi chudych jego wrzecionowaty brzusiec jest widoczny przez skórę. Wzdłuż brzegu promieniowego mięsień graniczy z prostownikiem promieniowym krótkim nadgarstka. wzdłuż brzegu łokciowego z prostownikiem łokciowym nadgarstka. Na grzbiecie ręki ścięgna mięśnia są dobrze widoczne. Powięź łącznotkankowa wyraźnie oddziela wewnętrzną powierzchnię tego mięśnia i prostownika palca małego od głębokiej grupy mięśni oraz od mięśni sąsiednich.

Połączenia między ścięgnowe (conexus intertendinei) W części dalszej śródręcza między ścięgnami tego mięśnia znajdują się poprzeczne lub skośne pasma ścięgniste. tzw. połączenia między ścięgno we. Występują one przeważnie w liczbie trzech (między wszystkimi czterema ścięgnami), rzadziej — dwóch (między ścięgnami III, IV i V palca), jeszcze rzadziej pojedynczo (między ścięgnami IV i V palca). Połączenia te utrudniają ruchy prostowania oddzielnych palców w stawach śródręczno-paliczkowych. szczególnie III i IV palca, które obustronnie są połączone z sąsiednimi ścięgnami. Ścięgno wskaziciela ma słabe połączenie od strony III palca; poza tym wskaziciel ma jeszcze odrębny mięsień prostujący; dlatego też ruchomość tego palca nieznacznie tylko ustępuje ruchomości kciuka. Również palec V ma znaczniejszy stopień ruchomości, gdyż i on ma odrębny mięsień prostujący. Przecięcie połączeń międzyścięgnowych w celu osiągnięcia większej swobody ruchów (muzycy) może zawieść, ponieważ inne pasma więzadłowe między kośćmi śródręcza mogą hamować zgięcie grzbietowe palców U małp człekokształtnych między poszczególnymi ścięgnami rozpięte są szerokie błony, wskutek czego możliwe są u nich tylko wspólne ruchy prostowania palców. Połączenia międzyścięgno-we bardzo nieznacznie tylko hamują ruchy zgięcia dłoniowego palców. Są one wyczuwalne, a u ludzi chudych nawet widoczne przez skórę. Gdy palce są zgięte, lezą one na poziomie kostek grzbietu ręki, a przesuwają się w kierunku bliższym podczas prostowania palców.

Czasami występuje dodatkowe ścięgno do kciuka; ścięgna do palca małego natomiast może brakować. Każde ze ścięgien może dzielić się i wytwarzać nadliczbowe ścięgna, które przyczepiają się do właściwego lub sąsiedniego palca. Zaobserwowano do jedenastu ścięgien tego mięśnia.

Podobne prace

Do góry