Ocena brak

Mięsień płaszczkowaty

Autor /sara Dodano /05.01.2012

M. płaszczkowaty (m. soleus; solea = sandał, podeszwa), przykryty m. brzuchatym, jest mięśniem szerokim i grubym; swym kształtem przypomina rybę płaszczkę, stąd też pochodzi jego polska nazwa.

Mięsień rozpoczyna się: 1) na powierzchni tylnej głowy strzałki, 2) na górnej czwartej części powierzchni tylnej tej kości 3) na łuku ścięgnistym (arcus tendineus m. solei), biegnącym skośnie ku dołowi i przyśrodkowo, a rozpiętym między k. piszczelową i strzałką, dalej 4) na kresie m. płaszczkowatego k. piszczelowej, wreszcie 5) nieco poniżej niej na powierzchni tylnej k. piszczelowej. Brzusiec mięśnia schodzi nisko ku dołowi, przechodząc w ścięgno piętowe dopiero kilka centymetrów powyżej kości piętowej. Na stronie tylnej brzuśca znajduje się powierzchowna blaszka ścięgnistą, która ku dołowi zwęża się i grubieje; również i ona przechodzi w ścięgno piętowe; na niej ślizga się m. brzuchaty.

Powierzchnia tylna mięśnia jest pokryta m. brzuchatym, tylko brzegi boczne wystają spod niego. Powierzchnia przednia przykrywa głęboką warstwę zginaczy, nerw piszczelowy oraz tętnicę piszczelową tylną i strzałkową wraz z towarzyszącymi im żyłami. Ku górze mięsień graniczy z m. podkolanowym. Luk ścięgnisty (arcus tendineus m. solei) obejmuje wspomniany powrózek naczyniowo-nerwowy, który pod łukiem z dołu podkolanowego przechodzi na goleń.

Podobne prace

Do góry