Ocena brak

Mięsień pierścienno-nalewkowy boczny

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

M. pierścienno-nalewkowy boczny (m. crico-arytenoideus lateralis s. »lateralis«) jest mięśniem parzystym, kształtu trójkątnego.

Rozpoczyna się on na brzegu górnym i górnej części powierzchni zewnętrznej łuku chrząstki pierścieniowatej. Włókna biegną zbieżnie ku górze oraz do tyłu i kończą się na brzegu przednim wyrostka mięśniowego i nieco powyżej na samej chrząstce nalewkowatej.

Mięsień ten położony jest w ścianie bocznej krtani na stożku sprężystym; często nic oddziela się on od wyżej leżącego m. tarczowo-na-lewkowego. Powierzchnię boczną mięśnia przykrywa płytka chrząstki tarczowatej.

Mięsień jest antagonistą m. pierścienno-nalewkowego tylnego; pociąga on wyrostek mięśniowy do przodu i nieco ku dołowi, przy czym chrząstka nalewkowata obraca się do wewnątrz, wyrostki głosowe stykają się z sobą i fałdy głosowe przylegają do siebie; część międzychrząstkowa szpary głośni pozostaje otwarta. Kształt ten przyjmuje szpara głośni w mowie szeptem lub przy wymawianiu litery h.

Oba mięśnie pierścienno-nalewkowe, tylny i boczny, jak wspomniano wyżej, są mięśniami przcciwniczymi w pracy naprzemiennej. Jeżeli natomiast pracują one synergistycznie przy zamkniętej szparze głośni, wtedy chrząstki nalewkowate oddalają się od siebie przesuwając się bocznie; w ruchu tym praca m. pierścieńno-nalcwkowego tylnego, jako silniejszego, przeważa i chrząstki nalewkowate w maksymalnym oddaleniu ocl siebie ustawiają się swymi wyrostkami głosowymi na zewnątrz.

Początek mięśnia może zachodzić na więzadło pierścienno-tarczowe, koniec na błonę czworokątną aż do nagłośni. Mięsień może łączyć się z m. tarczowo-nalewkowym i nalewkowym.

Podobne prace

Do góry