Ocena brak

Mięsień odwodziciel długi kciuka

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

M. odwodziciel długi kciuka (ra. abductor pollicis longus) jest największym, najwyżej i najbardziej do boku położonym mięśniem tej grupy.

Rozpoczyna się on na powierzchni tylnej kości łokciowej, na błonie między kostnej i na powierzchni tylnej kości promieniowej (ryc. 300). Włókna kierują się ku dołowi oraz w stronę promieniową i przechodzą w płaskie ścięgno; biegnie ono wzdłuż strony promieniowej przedramienia między prostownikami promieniowymi nadgarstka a zginaczem promieniowym nadgarstka przez pierwszy przedział troczka prostowników. Ścięgno kończy się: l)na podstawie I kości śródręcza; 2) część ścięgna dochodzi często do kości czworobocznej większej, 3) część druga łączy się nieraz ze ścięgnem prostownika krótkiego kciuka, 4) część trzecia wreszcie przechodzi w brzusiec odwodziciela krótkiego kciuka.

Ponieważ ścięgno odwodziciela długiego kciuka przebiega po stronie promieniowej nadgarstka zachodząc na stronę dłoniową, odwodzi rękę w stronę promieniową i zgina w stronę dłoniową, a nie grzbietową. Jest on głównym odwodzicielem ręki. Poza tym odwodzi i odprowadza kciuk.

Mięsień jest przykryty prostownikiem palców i prostownikiem palca małego: u dołu występuje na powierzchnię przykryty powięzią przedramienia i skórą. U góry graniczy z odwracaczem. Jest to mięsień pierzasty. U dołu wraz z prostownikiem krótkim kciuka przebiega do przodu od ścięgien prostowników promieniowych nadgarstka. Przy ruchach mięśni miejsce to jest widoczne przez .skórę.

W miejscu skrzyżowania się mięśnia ze ścięgnami prostowników promieniowych nadgarstka leży kaletka maziowa. Druga kaletka znajduje się między przyczepem ścięgna a torebką stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Zazwyczaj łączy się ona z jamą stawową.

Mięsień wykazuje dużą zmienność swego przyczepu końcowego.

Podobne prace

Do góry