Ocena brak

Mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

M. mostkowo-obojczykowo-sutkowy (m. sternocleidomastoideus) jest silnym mięśniem, przebiegającym skośnie na stronie bocznej szyi od tyłu i góry ku przodowi i ku dołowi, śrubowato ją obejmując. Silny rozwój mięśnia, jego kształt i przebieg są swoiste dla człowieka z jego pionową postawą ciała i chwiejną równowagą głowy.

Mięsień ma dwie głowy; głowa przyśrodkową rozpoczyna się dłuższym ścięgnem na powierzchni przedniej rękojeści mostka, przykrywając częściowo staw mostkowo--obojczykowy ; głowa boczna rozpoczyna się krótkim ścięgnem na powierzchni górnej końca mostkowego obojczyka . Między obu głowami znajduje się często niewielka trójkątna szczelina, u dołu szersza, której odpowiada na skórze dół nadoboj-czykowy mniejszy {fossa supraclavicularis minor), w głębi dołu znajduje się tętnica szyjna wspólna i żyła szyjna wewnętrzna.

Głowa boczna biegnie bardziej stromo ku górze niż głowa przyśrodkową i wsuwa się pod nią; obie łączą się zazwyczaj mniej więcej na połowie wysokości szyi, kierują się skośnie ku górze, bocznie oraz do tyłu i przyczepiają się krótkim ścięgnem na powierzchni bocznej wyrostka sutkowatego i na odcinku bocznym kresy karkowej górnej. Chociaż obie głowy łączą się zazwyczaj, możemy jednak odróżniać część mostkową mięśnia, powierzchowną, która przyczepia się do wyrostka sutkowatego (m. mostkowo-sutkowy, m. sternomastoideus) i do kresy karkowej górnej (m. mostkowo-potyliczny, ra. sternooccipitalis), oraz część obojczykową, głębszą, również kończącą się na wyrostku sutkowatym (m. obojczykowo-sut-kowy, ra. cleidomastoideus*) i na kresie karkowej górnej (m. obojczykowo-potyliczny, ra. cleidooccipitalis); ten ostatni nieraz znacznie poszerza swój przyczep potyliczny, sięgając czasem aż do przyczepu m. czworobocznego.

Podobne prace

Do góry