Ocena brak

Mięsień kulszowo-jamisty

Autor /mollye Dodano /13.01.2012

M. kulszowo-jamisty (m. ischiocavernosus) u mężczyzny jest to niewielki wydłużony mięsień parzysty w części środkowej mięśniowy, z przodu i z tyłu ścięgnisty. U dołu obejmuje on odnogę prącia od strony przyśrodkowej, u góry graniczy z przeponą moczowo-płciową, przyśrodkowo z m. opuszkowo-gąbczastym.

M. kulszowo-jamisty rozpoczyna się na powierzchni przyśrodkowej guza kulszowego i na więzadle krzyżowo-guzowym, często ściśle połączony z m. poprzecznym powierzchownym krocza. Kieruje się on do przodu częściowo na powierzchnię przyśrodkową oraz dolną odnogi prącia, częściowo od strony bocznej na grzbiet prącia i włóknami ścięgnistymi kończy się tu na błonie białawej. Poszczególne pasma ścięgniste przechodzą przez grzbiet prącia i łączą się z odpowiednimi pasmami strony przeciwległej obejmując żyłę grzbietową prącia.

Mięśnie kułszowo-jamistc uciskają na odnogi prącia i wypychają krew do przodu; współpracują wiec z m. opuszkowo-gąbczastym we wzwodzic prącia (m. erector penis). Jednak główna rola w czasie wzwodu nie przypada tym mięśniom, lecz budowie jamistej narządu.

Czasem od przyczepu początkowego m. kulszowo-jamistego włókna mięśniowe biegną skośnie do części początkowej m. opuszkowo-gą bczas tego wytwarzając tzw. m. kulszowo-opuszkowy (m. ischiobulbosus); jest to pozostałość, która zachowała się na drodze rozwoju mięśnia po odłączeniu się od zwieracza steku. Zdarzają się również połączenia ze zwieraczem zewnętrznym odbytu: mają one znaczenie atawistyczne.

U kobiety  m. kulszowo-jamisty jest słabo rozwinięty, przeważnie ścięgnisty, na ogół jednak podobny do męskiego. Mięsień leży na odnodze łechtaczki odpowiedniej strony i działa na ciało jamiste łechtaczki, podobnie jak u mężczyzny podczas wzwodu, wypychając krew do przodu.

Podobne prace

Do góry