Ocena brak

Mięsień krzyżowo-grzbietowy

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

M. krzyżowo-grzbietowy (m. sacrospinalis*) jest położony w bruździe ograniczonej przez wyrostki kolczyste kręgów z jednej strony oraz wyrostki poprzeczne i żebra ze strony drugiej. Biegnie on z okolicy krzyżowej do okolicy karku, gdzie leży bocznie od układu poprzeczno--kolcowego. W okolicy lędźwiowej i grzbietowej jest przykryty powię-zią piersiowo-lędźwiową, w okolicy szyjnej powięzią karku. Ta wielka podłużna masa mięśniowa i ścięgnista w różnych odcinkach grzbietu zmienia się wybitnie pod względem rozmiarów oraz budowy i wybitnie dostosowuje się do krzywizn kręgosłupa. W obrębie lordozy lędźwiowej występuje ona w postaci trójkątnej, grubej masy mięśniowej, której brzeg boczny sięga mniej więcej do linii łopatkowej. W obrębie ki-fozy grzbietowej wypełnia bruzdę żebrowo-kręgową, w tej okolicy utworzoną przez płytki rowek między szeregiem wyrostków kolczystych i kątami żeber. W przejściu w lordozę szyi mięsień szybko się zmniejsza wytwarzając wąską, strzałkowo położoną taśmę, sięgającą aż do wyrostka sutkowatego. W ten sposób pierwotnie wieloczłonowy łańcuch mięśniowy, jaki występuje jeszcze u najniższych ssaków, u człowieka z jego pionową postawą przekształca się w jednolity i silny prostownik grzbietu (erector spinae). W okolicy krzyżowej mięsień jest jeszcze wąski, ku dołowi nieco spiczasto zakończony i przeważnie ścięgnisty. Na osobie żywej ta ścięgnista płyta początkowa wyraźnie oddziela się od silnego brzuśca mięśniowego okolicy lędźwiowej.

M. krzyżowo-grzbietowy rozpoczyna się w głębi mięśniowo, na powierzchni zaś długimi ścięgnami od grzebienia biodrowego, więza-deł krzyżowo-biodrowych tylnych, od powierzchni grzbietowej kości krzyżowej i od wyrostków kolczystych kręgów lędźwiowych oraz dwóch — trzech dolnych kręgów piersiowych. Cała ta masa mięśniowa w okolicy lędźwiowej daje się ku górze rozdzielić na dwa pasma: m. biodrow o-żebrowy im. najdłuższy; pierwszy dochodzi do szyi, drugi sięga aż do głowy.

Podobne prace

Do góry