Ocena brak

Mięsień dwubrzuścowy

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

M. dwubrzuścowy (m. digastricus) biegnie od podstawy czaszki do kości gnykowej i stąd do powierzchni wewnętrznej części przyśrodkowej trzonu żuchwy. Tworzy on łuk skierowany wypukłością ku dołowi.

Mięsień składa się z dwóch okrągławych brzuśców, przedniego i tylnego, złączonych ścięgnem pośrednim. Brzusiec tylny (venter posterior) rozpoczyna się z tyłu na wcięciu sutkowym kości skroniowej i kieruje się do przodu i ku dołowi, przechodząc w ścięgno pośrednie. Ścięgno pośrednie (tendo intermedius) dochodzi do m. rylcowo-gnykowego i przebija go w jego dolnej części. Włóknista pętla blaszki powierzchownej powięzi szyi otacza ścięgno i przytwierdza je do trzonu i nasady rogów większych kości gnykowej. Brzusiec przedni (venter anterior) rozpoczyna się ścięgnem pośrednim i kierując się do przodu i ku górze przyczepia się do dołu dwubrzuścowego żuchwy.

Gdy kość gnykową jest ustalona, m. dwubrzuścowy opuszcza żuchwę; w ruchu tym jest więc antagonistą mm. żucia; gdy żuchwa jest ustalona, podnosi kość gnykową, przy czym mogą działać oba brzuśce równocześnie, lub też tylko jeden z nich, unosząc kość gnykową do przodu lub do tyłu. Mięsień współpracuje z m. żuchwowo--gnykowym i m. rylcowo-gnykowym.

Podobne prace

Do góry