Ocena brak

Mięsień brzuchaty łydki

Autor /sara Dodano /05.01.2012

M. brzuchaty łydki (ra. gastrocnemius; gaster = = brzuch, kneme = goleń) jest mięśniem dwugłowym, który rozpoczyna się na dalszym końcu uda obie głowy łączą się nieco poniżej ich początku i kończą się wspólnym ścięgnem na tylnej części kości piętowej).

Mięsień rozpoczyna się na powierzchni podkolanowej kości udowej i na torebce stawowej; głowa boczna (caput laterale) powyżej kłykcia bocznego, głowa przyśrodkowa (caput mediale) powyżej kłykcia przyśrodkowego. Każda głowa na powierzchni tylnej ma powierzchowną blaszkę ścięgnistą. Obie głowy łączą się w płaszczyźnie pośrodkowej goleni, wytwarzając podłużną bruzdę. Na połowie wysokości goleni wspólny brzusiec linią zazębioną przechodzi w płaskie i szerokie ścięgno, które łączy się ze ścięgnem m. płaszczkowatego, wytwarzając ścięgno piętowe (tendo calcaneus s. Achillis). Ścięgno to, u góry szerokie i płaskie, ku dołowi stopniowo zwęża się i grubieje; kończy się ono na guzie piętowym, znowu wyraźnie poszerzając się. Przyczep ścięgna zajmuje tylko dolną, chropowatą część tylnej powierzchni guza piętowego; między górną częścią a ścięgnem znajduje się obszerna kaletka maziowa.

Mięsień ten leży powierzchownie na stronie tylnej goleni; tworzy on główną masę łydki. Obie głowy (głowa boczna wspólnie z m. podeszwowym) ograniczają obustronnie ściany dolne dołu podkolanowego. Głowa przyśrodkowa jest silniejsza, sięga wyżej ku górze i przeważnie rówmież niżej ku dołowi. W czasie skurczu mięśnia (np. podczas unoszenia się na koniuszki palców) obie głowy i ich dolna granica między brzuścem a ścięgnem Achillesa są przeważnie wyraźnie widoczne przez skórę. W bruździe między obu głowami biegnie skórna żyła odstrzałkowa (v. saphena parna) i nerw skórny przyśrodkowy łydki (n. cutaneus surae medialis) między zdwojeniem blaszki powierzchownej powięzi goleni, lub też pod nią. Powierzchnia wewnętrzna obu brzuśców jest ścięgnista; ślizga się ona po powierzchni m. płaszczkowatego. Również blaszki ścięgniste na powierzchni zewnętrznej obu brzuśców służą u góry jako powierzchnie ślizgowe, po stronie bocznej dla ścięgna m. dwugłowego, po stronie przyśrodkowej dla ścięgien m. półścięgnistego i półbłoniastego; między blaszki ścięgniste a te ścięgna są włączone obustronnie kaletki maziowe, które chronią je przed ocieraniem się. Ścięgno piętowe, najsilniejsze ścięgno całego ustroju, zstępując ku dołowi, stopniowo oddala się od głębokiej warstwy zginaczy; przestrzeń między nimi wypełnia tkanka tłuszczowa.

Podobne prace

Do góry