Ocena brak

Miedź

Autor /roman Dodano /31.01.2012

Miedź była jednym z pierwszych metali wykorzy­stywanych przez człowieka, gdyż niewielkie jej ilości występują gdzieniegdzie w stanie wolnym. Główne rudy miedzi to: chalkozyn, zwany także błyszczem miedzi (siarczek miedzi), chalkopiryt, czyli piryt miedziowy (siarczek miedziowo-żelazowy), kupryt (tlenek miedzi) oraz malachit i ażu­ry t (formy węglanu miedziowego). Największe złoża miedzi znajdują się w Rosji, Chinach, USA, Kanadzie, Chile oraz Zambii. W Polsce duże złoża znajdują się w okolicach Lubina, Legnicy i Gło­gowa na Dolnym Śląsku.
Metoda produkcji metalicznej miedzi zależy w głównym stopniu od rodzaju używanej rudy. Jeśli miedź metaliczna występuje w stanie nie-związanym, to pozyskuje sieją rozdrabniając skałę i mieszając ją z wodą. Miedź, która jest stosunko­wo ciężka, osiada na dnie.
Wraz z siarczkiem miedzi występuje często również siarczek żelaza. Gdy podgrzewamy rudę razem z krzemianami, to siarczek żelaza zamie­niany jest w żelazokrzemiany, wytrącające się w postaci żużla. Siarczek miedzi, podgrzany przy dostępie powietrza przeistacza się w tlenek mie­dzi, a po dalszym podgrzaniu otrzymujemy czystą miedź. Produktem ubocznym tej reakcji jest dwu­tlenek siarki. Roztopiona surowa miedź jest wle­wana do form i w nich zastyga, podczas gdy z wnętrza wydostają się bańki dwutlenku siarki. Miedź taka, zwana konwertorową, zawiera około 3% zanieczyszczeń.
Miedź oczyszcza się w konwertorach, przepusz­czając przez roztopiony metal powietrze, co powo­duje zamianę większości zanieczyszczeń w łatwo usuwalne tlenki. Część z nich tworzy na powierzch­ni ciekłego metalu warstwę żużla, który jest zgarniany. Obecne jeszcze tlenki redukuje się do czystej miedzi. Miedź oczyszczona w konwerto­rze zawiera nie więcej niż 1% zanieczyszczeń. Wykonuje się z niej rury gazowe i wodne, blachę do krycia dachów, ozdoby. Miedź jest doskonałym przewodnikiem ciepła, zatem używa się jej w boj­lerach, wymiennikach ciepła i urządzeniach, gdzie pożądana jest szybka wymiana cieplna.
W miedzi konwertorowej pozostają zanieczysz­czenia (1% masy) takie jak: arsen, bizmut, ołów, cyna, żelazo, srebro oraz złoto. Mimo że zanie­czyszczeń jest tak niewiele, powodują one na tyle znaczny wzrost oporu właściwego materiału, że nie nadaje się on do wyrobu przewodów elek­trycznych. Miedź znacznie czystszą wytwarza się w procesie rafinacji elektrolitycznej miedzi konwertorowej. Zakwaszony roztwór siarczku miedzi jest elektrolitem w procesie pozyskiwania miedzi. Przepuszczanie prądu pomiędzy dwiema miedzia­nymi elektrodami zanurzonymi w roztworze, powoduje, że czysta miedź jest przenoszona z kato­dy na anodę. Zanieczyszczenia z katody bądź rozpuszczają się w roztworze, bądź osiadają na dnie wanny elektrolitycznej.

Podobne prace

Do góry