Ocena brak

MIDAS (2)

Autor /Ninogniew Dodano /03.04.2012

Legendarny król Frygii, syn Gordiosa i Kybele, słynny z bogactw. Midas i Apollo. W czasie konkursu muzycznego między Apollinem grającym na kitarze a Panem (a. Marsjaszem; zob.) grającym na aulosie Midas, jako jedyny spośród sędziów, głosował za Panem. Rozeźlony Apollo sprawił, że królowi wyrosły ośle uszy; Midas ukrywał je pod spiczastą czapką, ale musiał zwierzyć się swemu balwierzowi Kalamisowi.

Ten, dusząc się od sensacyjnego sekretu, którego nie mógł nikomu zdradzić, ulżył sobie, wyszeptawszy tajemnicę do dołka wygrzebanego w ziemi, który znów ziemią przysypał. Wyrosłe w tym miejscu sitowie szumem swym roznosiło z wiatrem po całej Frygii wieść, że Midas ma ośle uszy.

Midas i sylen. Midas miał ogród, który niekiedy odwiedzali sylenowie a. satyrowie. Ciekaw ich słynnej mądrości, król domieszał wina do wody cieknącej ze źródła, dzięki czemu pewien sylen upił się i pozwolił się schwytać. O tym, jaką mądrość zwierzył Midasowi, rozmaicie mówiono; wg Arystotelesa: „Największym szczęściem człowieka jest nie urodzić się, a gdy się już urodził - zaraz umrzeć."

Midas i złoto. Dionizos, w zamian za wypuszczenie sylena na wolność, obiecał spełnić dowolne życzenie Midasa. Chciwy bogactw król zażądał, aby wszystko, czego tknie, zmieniało się w złoto; gdy jednak i pożywienie stawało się złotem, Midas prosił o cofnięcie tego daru. Za radą bóstwa wykąpał się w Paktolu i stracił tę moc, a rzeka odtąd nosiła złoty piasek.

Midas komedia (1589) J. Lyly. Sąd Midasa opera (1778) A. Gretry'ego; libretto: d'Hele. Obraz A. Schiavone, Hampton Court. Tantal i Midas fresk B. Peruzziego, Rzym, Villa Farnesina. Midas przed Bachusem obraz (1632-36) N. Poussina, Monachium, St. Pinakoteka.

Podobne prace

Do góry