Ocena brak

Mewa cienkodzioba

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Nieco większa od śmieszki: długość ciała przeciętnie 43 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 110 cm, ciężar ok. 300 g. We wszystkich szatach brak czarnego upierzenia głowy; spód w upierzeniu letnim intensywnie różowy, w zimowym jedynie lekko różowy. Charakterystyczny długi i smukły dziób - od 35 do 46 cm, latem ciemnoczerwony, w zimie żółty. Szata zimowa dorosłych ptaków jest podobna do letniej; w szacie młodocianej dziób ciemny, za okiem szara plama.

Środowisko: Jeziora ze słodką lub słonawą wodą w pobliżu wybrzeży morskich, przy ujściach rzek, także na stepach i pustyniach, na bagnistych błoniach za piaszczystymi wydmami. Zimą część dorosłych ptaków pozostaje w pobliżu kolonii lęgowej, część wędruje dalej i pojawia się na Zatoce Perskiej, nad morzami Czarnym, Śródziemnym lub Kaspijskim, częściowo na wybrzeżach, a częściowo na pobliskich jeziorach.

Lęgi: Gnieździ się w koloniach, często razem z rybitwami lub śmieszkami. Gniazda zakłada na wilgotnym podłożu - wtedy buduje z wodorostów; na suchszych, piaszczystych brzegach są to tylko wgłębienia wysłane źdźbłami; odległość między gniazdami przynajmniej 70 cm. Nie we wszystkie lata kolonie są zajmowane. Okres lęgowy czerwiec-lipiec; w zniesieniu 2-3 jaja długości 56 mm; wysiadują oboje rodzice. Pierwsze młode usamodzielniają się w drugiej połowie lipca. W swoje drugie lato młode ptaki mają jeszcze szatę przejściową i nie pojawiają się w koloniach lęgowych.

Pożywienie: Mewy cienkodziobe szukają pożywienia biegając po bizegu morza pizy linii fal lub na polach uprawnych i łąkach. Łowią owady i inne bezkręgowce, w wodzie także małe rybki.

Podobne prace

Do góry