Ocena brak

Metody wykładni prawa

Autor /ziutek Dodano /22.03.2011

1. metoda gramatyczna (językowa)- jej istotą jest ustalenie znaczenia normy w oparciu o analizę tekstu normatywnego; jego analiza gramatyczna, analiza słownego sformułowania przepisu stanowi zawsze punkt wyjścia w procesie wykładni; metoda ta pozwała interpretatorowi na ustalenie znaczenia normy prawnej za pomocą dyrektyw językowych; dyrektywy językowe obejmują ustalenie wypowiedzi normatywnej poprzez użycie reguł gramatyki, składni oraz semantyki danego języka, w tym języka prawnego,

2. metoda systematyczna (systemowa)- polega na ustaleniu znaczenia pojedynczej normy prawnej poprzez jej zestawienie z innymi normami prawa danego aktu normatywnego czy działu prawa (gałęzi), opiera się na założeniu, że każda z norm jest częścią jakiejś całości i może być właściwie rozumiana tylko w zestawieniu z innymi, zatem miejsce przepisu nie jest przypadkowe,

3. metoda historyczna- opiera się na badaniu okoliczności towarzyszących powstaniu danej normy prawnej (np. badanie projektów aktów prawnych); jest ona właściwa do ustalenia woli historycznego ustawodawcy,

4. metoda logiczna- jej istotą jest dokonywanie pewnych wnioskowań prawniczych opartych na wynikaniu logicznym. przyczynowym oraz oceniającym; rozumowania takie mają w pewnym sensie uzupełniać tekst normatywny, dopowiadać to, czego prawodawca w tekście tym nie powiedział; w ramach tzw. wykładni logicznej możemy wyróżnić:

a) wnioskowanie z celu na środki- polega ono na tym. że stosując. prawo wnioskuje, że jeśli prawodawca zezwolił na pewne czynności, to musiał również zezwolić na wszystko to, bez czego dozwolona czynność nie mogła być podjęta; zjawisko wynikania normy z normy. np. przyznane prawo polowania na obcym gruncie mieści w sobie prawo chodzenia po t) ni gruncie, choć nie ma o tym mowy w tekście normatywnym,

b) Argurnentum a maiori ad minus (komu wolno czynić więcej, temu wolno czynić mniej); kto jest uprawniony lub zobowiązany do większego, to tym bardziej jest uprawniony lub zobowiązany do mniejszego (o tym ..mniejszym prawodawca w tekście normatywnym nie wspomina),

c) Argurnentum a minori ad maius (komu nie wolno czynić mniej, temu nie wolno czynić więcej), interpretator z treści normy określającej pewien przypadek znajduje wyjaśnienie przypadku bardziej szczegółowego; kto odpowiada za winę lżejszego rodzaju, tym bardziej odpowiada za winę cięższą( mimo, że o tym tekst normatywny milczy),

d) Argumenturn acontrario - to rozumowanie w drodze ustalenia przeciwieństw; jeżeli np. ustawa zakazuje bezpośredniego działania, wówczas w drodze wnioskowania a contranio stwierdzamy, że działanie pośrednie jest dozwolone.

5. metoda celowościowa (funkcjonalna)- w tym wypadku interpretator ustalając znaczenie normy odwołuje się do różnego rodzaju ocen prawodawczych, czy też do celu, dla którego interpretowana regulacja została wydana.

Przeprowadzona interpretacja przepisów prawnych w celu ustalenia normy praw nej. a nade wszystko nie budzącego wątpliwości znaczenia, zakresu obowiązywania może doprowadzić do różnych wyników. Różne więc będą rezultaty czynności interpretatora. Jednak zawsze punktem wyjścia do oceny tych rezultatów jest wykładnia gramatyczna, dokonana za pomocą dyrektyw językowych.

Podobne prace

Do góry