Ocena brak

METODY ONTOLOGICZNE

Autor /KiLLbiLL Dodano /06.07.2011

Są to metody charakterystyczne dla ontologii, pojmowanej tu jako nauka filozoficzna o tym, co (czysto) moŜliwe, a więc o tym, co istnieje lub istnieć moŜe, lecz w oderwaniu od faktyczności istnienia.

To co moŜliwe, moŜna traktować formalnie jako niesprzeczne i wówczas właściwymi metodami ustalania moŜliwości (czegoś) będą: badanie niesprzeczności pewnych struktur i układów, zestawianie niesprzecznych (spójnych) kombinacji określonych elementów czy momentów, takŜe interpretacja przedmiotowa (dobieranie modeli) systemów formalnych; a więc metoda kombinatoryjna i metoda interpretacji przedmiotowej (ontologicznej), zakładające metodę ustalania niesprzeczności czegoś (jakiegoś układu elementów). Tak uprawiana ontologia jest metodologicznie pokrewna metalogice i metamatematyce. To, co moŜliwe, moŜna traktować treściowo, jako coś wyznaczonego przez naturę (jakość) wchodzących w grę elementów czy momentów.

Dane, wyróŜnione jakości wzięte same w sobie  (in specie),  ze swej istoty podlegają pewnym koniecznościom oraz wyznaczają pewien zakres moŜliwości (odpowiednio: wy-kluczają pewne stany jako niemoŜliwe), dopuszczają pewien repertuar moŜliwych kwalifikacji, ustosunkowań, związków itp. Właściwą metodą ustalania tego, co konieczne, i tego, co moŜliwe, jest analiza istotnościowa (ejdetyczna), o której jużwyŜej mówiliśmy. Stosując ją, ontologia musi przeprowadzać zabiegi oglądu i opisu tego, co bezpośrednio dane, oraz ideacji, musi posługiwać się omówionymi już metodami fenomenologicznymi. W ten sposób na terenie ontologii otrzymujemy ejdetykę, którą moŜna interpretować bądź w myśl realizmu skrajnego, bądź w myśl realizmu umiarkowanego. W rozwijaniu analiz ejdetycznych posługujemy się teŜ dedukcją.

Podobne prace

Do góry